Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015

ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ.

                        ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ¨:

 Τίτλος:  Παράξενοι Φτωχοί Στρατιώτες.   Συγγραφέας: Γιώργος Μιλτ. Σαλεμής. Έκδοση: Αλφειός Νοέμβριος 2014 Σελίδες: 380 Μέγεθος: 17x24 Τιμή: 23 ευρώ  ISBN:  978-960-6679-37-7.

                        
Ποιοι είναι αυτοί οι Παράξενοι Φτωχοί Στρατιώτες που καταφτάνουν με τ’ άλογά τους στην πόλη των τεναγών, στο Λίντο, και στρατωνίζονται στη Ραβένα, στα τέλη του 15ου αιώνα; Από πού έρχονται και γιατί οι Βενετσιάνοι, πατρίκιοι και πληβείοι, σπεύδουν να θαυμάσουν τις μεγαλειώδεις παρελάσεις τους; Ποιοι είναι αυτοί οι Στρατιώτες που κονταρομαχούν το 1491, πάνω στο παγωμένο Κανάλε Γκράντε, προς τιμήν της Βασίλισσας της Κύπρου, Κατερίνας Κορνάρο;
Η επική ιστορία των Αρβανιτών Ελλήνων Στρατιωτών (Stradioti), στα κάστρα του Μοριά, η αναχώρησή τους από το Ναύπλιο, η άφιξή τους στη Βενετία, οι μάχες τους στην ιταλική χερσόνησο και ως τις ακτές του Ατλαντικού. Η σχέση τους με τους βασιλιάδες της Ευρώπης, με τον Κάρολο Η΄ της Γαλλίας, με τον Ερρίκο Η΄ της Αγγλίας. Η ηρωική τους άμυνα στην Κύπρο, η εγκατάστασή τους στην Κοιλάδα του Ασωπού και στην υπόλοιπη, μισοερημωμένη, πλην όμως εύφορη και ένδοξη Βοιωτία. Η κατάκτηση της Ρούμελης από τους Τούρκους και η ιδιαίτερη σχέση των Στρατιωτών με τους καινούργιους τυράννους.
                        

                                                         Εξώφυλλο του βιβλίου.

Οι συνήθειές τους, η ιδιοφυής και μακραίωνη πολεμική τους τέχνη, τα γρήγορα σαν τον άνεμο άλογά τους, η εντυπωσιακή αρματωσιά τους, ο δωρικός, ριψοκίνδυνος, καρτερόθυμος και φιλότιμος χαρακτήρας τους, η λιτή διατροφή τους, η πίστη τους και τα πρότυπά τους, τα τραγούδια τους και οι ραψωδοί τους. «Η πατρογονική αμαρτία της μέχρι φθόνου ισότητος». Όλα αυτά, ζωγραφίζουν την εικόνα των δικών μας ιπποτών, των γενναίων αυτών μαχητών που βρίσκονται στους αντίποδες των Φράγκων συναδέλφων τους.
Η εθνική τους ταυτότητα και η συζήτηση γύρω απ’ αυτήν: Είναι οι Αρβανίτες Έλληνες; Ήταν, τότε, οι Αρβανίτες Έλληνες; Ή μήπως ήταν τότε «Αλβανοί», και γίνανε μετά Έλληνες; Υπάρχουν όντως «Αλβανοί» ή μόνο Σκιπιτάροι; Ποια είναι σήμερα η σχέση μας μαζί τους; Πόσο «Αλβανοί» είναι σήμερα οι «Σκιπιτάροι»;
Ειδικά για τη Βοιωτία:
Οι Στρατιώτες τεκμηριώνουν πως η Βοιωτία ήταν, πάντα και ως τους τελευταίους πολέμους, ο στρατηγικός κόμβος της Ελλάδας. Το γεγονός αυτό ωθεί όλους τους κυβερνήτες της να προνοιάζουν στα εδάφη της ισχυρές Αρβανίτικες δυνάμεις. Όλη η Βοιωτία είναι άρβανο, ολόκληρη η Βοιωτία είναι δερβένι. Γύρω από όλα αυτά προσκομίζονται άφθονα στοιχεία από την αρχαία ιστορία της περιοχής αλλά και από την πολύ πρόσφατη.
Πέραν τούτου, η Βοιωτία έχει μιαν ιδιαίτερη σχέση με την Ήπειρο από παλιά. Από τους Χάονες, τους Άβαντες, τον Κάδμο, την Αρμονία. Η σχέση αυτή δεν είναι απλώς φυλετική, είναι ζώσα πολιτισμική παράδοση που εκτείνεται σε τρεις χιλιετίες. Οι Στρατιώτες προσκομίζουν εντυπωσιακά στοιχεία για όλα αυτά και μας εμπνέουν να επανιδρύσουμε τις κοινωνίες μας αίροντας τη σχάση Ζην και Ευ Ζην, κατά τον αρχαίο χρησμό του Μαντείου των Δελφών στον Κάδμο: «Περί μεν Ευρώπης μη πολυπραγμονείν [...] πόλιν κτίζειν».
Οι Στρατιώτες προσκομίζουν στοιχεία και για τη συγκεκριμένη ιστορία των χωριών της Βοιωτίας. Αναφέρονται στους οικιστές –με μια σειρά χαρτών από διαφορετικές χρονολογίες–, στα πρώτα τους ονόματα, στην κινητικότητα και στις μεταλλάξεις που υπέστησαν οι οικισμοί εκείνοι εωσότου πάρουν τη σημερινή μορφή τους και αποκτήσουν τα σημερινά τους ονόματα.
Τέλος, οι Στρατιώτες, επιδιώκοντας να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο κατανοητοί, παραθέτουν πολλά, ποικίλα και σπάνια στοιχεία (χάρτες, πίνακες, εικόνες, γκραβούρες, στίχους, αφηγήσεις κι ένα εκτεταμένο παράρτημα με αρχαία κείμενα σε μετάφραση για την περιοχή του Ασωπού), για την ευκολότερη προσέγγιση και μελέτη της ιστορίας των Αρβανιτών. Ξεχωριστή θέση σε αυτά τα στοιχεία κατέχουν τα δύο χρονολόγια και το πλήθος των δημοτικών και άλλων τραγουδιών της εποχής.

Σχόλια Παν. Ι.Δ. Βλαχάκη.


►1 O κ Γιώργος Σαλεμής καταπιάστηκε με ένα πολύ δύσκολο ιστορικό θέμα. Στις 380 μεστές σελίδες, οι προσεγμένες εικόνες, οι παλιοί χάρτες και η αναφορά σε πάμπολλες πηγές, το κάνουν απαραίτητο για κάποιο που θέλει να ενημερωθεί για το ενδιαφέρον αυτό θέμα. Παράξενοι Φτωχοί Στρατιώτες από την αρχαιότητα, μέχρι τον τελευταίο αιματηρό εμφύλιο πόλεμο. Σε ένα σημείο κάνει μια μικρή αναφορά σε κάποιους απο τους τελευταίους πολεμιστές. Στον ήρωα πεσόντα θείο του, τον Σπύρο Σπύρου και τον επιζήσαντα Βαγγέλη Σπύρου. Αναφέρει και το δικό μας, τον θρυλικό καπετάν Γιώργη της Δυτικής Κρήτης. Με την άδεια του κ. Γιώργου Σαλεμή παραθέτω δυο γραμμές από το βιβλίο του.

►2  Β Μέρος ΔΡΟΣΟΥΛΙΤΕΣ σελ 213  Τρεις Σεπτέμβρη το 1946 Ο Σπύρος και ο Βαγγέλης, …..Φτιάχνουν την πρώτη Ομάδα Αυτοάμυνας. Καπετάνιος, ο Γιώργος Κοδέλας, από την Αρκαδία…. Διεξάγουν επιχειρήσεις μέχρι κάτω, στις παρυφές του Μάλεμε.. ο Ζαχαριάδης τους συγχαίρει…...

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2015

ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ.


       Ο Ανδρέας Καχριμάνης γεννήθηκε στην Πάτρα. Μουσικός, συνθέτης και ποιητής. Το έργο του παντρεύει διαφορετικές τεχνοτροπίες και ιδιώματα, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα καλλιτεχνικής δημιουργίας. Έχει παρουσία στη δισκογραφία, επένδυσε μουσικά κινηματογραφικές ταινίες, γράφει στίχους ψάχνοντας το ελληνικό τραγούδι, έχουν εκδοθεί ποιητικές του συλλογές.

Εκεχειρία.

Επιβάλλονται οι σιωπές στους ποιητές
Και τα κεράσματα τις Κυριακές
Στα δημοφιλή καφενεία
Πριν οι νοικοκυραίοι στρώσουν
Τα γιορτινά τραπέζια
Και τα αρώματα δραπετεύσουν
Από τις ταλαιπωρημένες κατσαρόλες
Των ευφάνταστων μαγείρων.
Μα οι λευκές σημαίες χαραμίζονται
Λησμονημένες στα μπαλκόνια της πρεσβείας
Ενώ οι φρουροί στα μνημεία
Ξοδεύουν τη χάρη της λιακάδας
Στα λάγνα βλέμματα των τουριστών
Πρωταγωνιστώντας στις επιθυμίες
Των φετινών καρτ-ποστάλ.

                                            

       Ο Ανδρέας Καχριμάνης γεννήθηκε στην Πάτρα. Μουσικός, συνθέτης και ποιητής. Το έργο του παντρεύει διαφορετικές τεχνοτροπίες και ιδιώματα, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα καλλιτεχνικής δημιουργίας. Έχει παρουσία στη δισκογραφία, επένδυσε μουσικά κινηματογραφικές ταινίες, γράφει στίχους ψάχνοντας το ελληνικό τραγούδι, έχουν εκδοθεί ποιητικές του συλλογές.

                     


ΣΧΟΛΙΑ Παν. Ι.Δ. Βλαχάκη.

 Είναι γιος του Δολιανίτη Νίκου Καχριμάνη. Κατά συνέπεια είναι δικό μας παιδί που ζει και δραστηριοποιείται μακριά από τον τόπο μας. Του εύχομαι το καλύτερο. Καλό θα είναι να προβάλουμε τα θετικά της κοινωνίας μας και τους δημιουργικούς-πνευματικούς μας ανθρώπους. Όποιοι διαβάζουν ποίηση ας φροντίσουν να αποκτήσουν το βιβλίο  του συμπατριώτη μας.

Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

ΠΟΙΟΝ ΝΑ ΨΗΦΗΣΩ ;;;



      Γράφει ο 

  Τάκης Λάτσης.

                      Σε δίλημμα βρίσκομαι μεγάλο 

Σε δίλημμα βρίσκομαι μεγάλο
ποιό να ψηφίσω παπαγάλο
πολλά μπροστά μου τα σκυλιά
στο λάκκο μου στρώνουνε χαλιά.
Η ακαμάτρα η ΝουΔούλα
των συμφερόντων πάντα δούλα
κι ο Βαγγέλης έμαθε και θέλει
όλο μέσα το δάχτυλο στο μέλι.
Ο Γιωργάκης ολετήρας
ξάφνου ξύπνησε σωτήρας
και ο Σταύρος στο Ποτάμι
θα με σώσει απ' το τσουνάμι.
Παραμυθατζήδες με ζώνουνε σωρό
όλοι με τη μάσκα του Ζορό
αριστεριτζήδες τσαρλατάνοι
απάνεμο μου τάζουνε λιμάνι.
'Όλοι αμνήμονες στο τραύμα
Θεού προσμένουν οι βλαμμένοι θαύμα
κι εγώ που ξέρω της ζωής μου το παιχνίδι
του Αντώνη ή τ' Αλέξη θα πάρω το αρμίδι
θηλειά να φτιάξω στο λαιμό μου
τέλος να βάλω στον αφανισμό μου.
Θα ψηφίσω Τελεία και Στανίση
να ποτίσει τον Άδωνη χασίσι
η παρέα του κι αυτός να πάνε στα τσακίδια
ο Ποτάμιας θα τους δείξει πως φοράνε τα σακίδια.
'Άλλαξα γνώμη , θα ψηφίσω μορταδέλα
ντυμένος τσολιάς με φουστανέλα
να γελάσει και το παρδαλό κατσίκι
ζήτω το αράπικο φιστίκι.
                                                 Τάκης Λάτσης   12/1/2015

 Ψαράδικο μετατράπηκε σε εκλογικό κέντρο του Παπανδρέου!
Εκλογές φάστ πολλά ακούγατε και ο φευγάτος αιθεροβάμων Παρνωνίτης ποιητής. Το δικό μας παιδί έγραψε επιτέλους και σατυρικό – καυστικό ποίημα. Ναι και δεν θέλω ουυυ!!! Θυμάσαι;; Σατιρίζει την κρατούσα πολιτική κατάσταση. Τα συμπεράσματα δικά σας.
 
Οι εκλογές της βίας και της νοθείας του 1961

Ας ψηφίσει ο καθένας με προσοχή. Θέλω να πιστεύω ότι την επαύριον των εκλογών ας μην το μετανιώσει.
 
Μύκονος: Εκλογές του 1956 στο Γιαλό

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2015

ΠΕΡΙ ΕΛΑΙΟΥ



Γράφει ο Δολιανίτης
Γιώργος Κοντογιαννόπουλος.


   Αφορμή από ερώτηση συντοπίτη της Αθήνας πήρα να γράψω το πόνημα, με ρώτησε με τη συνήθη αμφιβολία-κουτοπονηριά-απορία περί πώς μας κλέβουν σήμερα οι ελαιοτριβείς, αστικός μύθος!!! Για τα παλιά ήξερε σχεδόν τα πάντα περί κρυφών δεξαμενών που μαζί με τα απόνερα της έκθλιψης κουβαλάγαν και μέρος του λαδιού μας που καρπωνόταν ο πονηρός λαδάς!!!
   Σήμερα λοιπόν οι διαχωριστήρες είναι φυγοκεντρικοί και είναι αδύνατο πρακτικά να κλέψει κάποιος λάδι με νερό μαζί του είπα εκτός και έχει δεύτερη έξοδο, κρυφή, και κλέβει από κει αλλά σ’ έναν κύλινδρο σα βαρέλι που είναι τα φυγοκεντρικά δε θα φαινόταν η δεύτερη έξοδος;;;;;;
Αλλού ίσως κρύβεται η πονηριά τον τσίγκλησα ,κάτι με πιάνει άμα πετυχαίνω κουτοπόνηρους καρμοίρηδες καλοβολεμένους με το μισθό τους, αυτός εξακολουθεί να είναι τέτοιος, άρχισα να τον δουλεύω επιστημονικώς, θυμάσαι τι είναι πυκνότητα τον ρώτησα, φυσική Β’ γυμνασίου, μάζα προς όγκο θυμήθηκε τελικά.
                               
   .                            Φουγάρο παλιού ελαιοτριβείου στα κάτω Δολιανά.
O κώδικας τροφίμων ορίζει ότι το ανεπεξέργαστο λάδι πρέπει να έχει πυκνότητα 0,90-0,94 gr/ml ή kg/lt και πώς θα το μετρήσω εγώ πετάχτηκε σαν κοκορόπουλο αμέσως του λέω. Πήγαινε αγόρασε ένα μπουκαλάκι νερό, στράβωσε αλλά πήγε, του ’δωσα μαρκαδόρο άστο σε ένα τραπέζι να ηρεμήσει και με το μαρκαδόρο σημείωσε την επιφάνεια του, τη σημείωσε, εκεί που σημείωσες του λέω και αφού δεν το άνοιξες στο μπουκαλάκι περιέχονται 500 ml νερού, σωστά;;;;; Ναι σωστά μου λέει, τώρα άνοιξέ το και πιές το όλο ή χύσ’ το αν δε διψάς! Που να το χύσει ο αρχικαρμοιρόπουλος το ήπιε όλο, ζυγαριά οικιακή έχεις στην κουζίνα σου έχω, ζύγισε το μπουκάλι να πάρεις απόβαρο 20-30 γραμμάρια θα το βρεις περίπου, γέμισέ το με λάδι μέχρι εκεί που σημείωσες με το μαρκαδόρο και ζύγισε το, αφαίρεσε το απόβαρο και αυτό που θα βρεις είναι η μάζα του λαδιού, διαίρεσέ την με τα 500 ml και θα βρεις την πυκνότητα του λαδιού που σου παρέδωσε το ελαιουργείο. Δεν έρχεσαι μαζί να το κάνουμε άντε πάμε του λέω, άλλη κουτοπονηριά αυτό να μετρήσω εγώ όχι αυτός, τα βήματα που σας περιέγραψα. 
                                 Παλιό πιεστήριο στη ¨Ραχούλα ¨Αστρος. 
Zυγίσαμε 375 γρ μικτό βάρος και 25 γρ απόβαρο άρα το καθαρό βάρος ήταν 350 γραμμάρια, διαιρώντας με το 500,τα 500 ml που είπαμε πριν, βγήκε η πυκνότητα που προφανώς ήταν 0,70 gr/ml ή 700 gr/lt. Μπουρίνιασε ο αρχοντοχωριάτης!!  Σε κλέψανε τον πρόγκηξα εγώ, ακόμα τρέχει στον ελαιοτριβέα να του δώσει τα κλεμμένα!!!!!!!!!!!!!!!

   Πέρα από την πλάκα τώρα και από τη μόνιμη καχυποψία που μας κατατρέχει εναντίον του λαδά-εργοστασιάρχη, μεγάλη δικαιολογία αυτή για να κρύψουμε πίσω της τη δικιά μας ματζιριά, δυστυχώς έτσι είναι ακόμα δουλοπαροικούμε. Η νεότερη τεχνολογία, παλιά είναι και αυτή δηλαδή, η φυγοκέντριση πέρα που είναι τεχνολογία 50 ετών έχει σημαντικές ατέλειες. Ανεβάζει κατακόρυφα τη θερμοκρασία του λαδιού. Ναι σας λέω μετά λόγου γνώσεως ότι το άθερμο λάδι είναι μύθος με τη φυγοκέντριση.  Ωστόσο η μέθοδος αυτή παρέχει ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα, καθαρίζει ένα λάδι «όσο θέλουμε», όσο την εφαρμόζουμε δηλαδή τόσο απομακρύνονται στερεά υπολείμματα, οι μούργες όπως τις ξέρουμε, πράγματι  θά ’χετε παρατηρήσει ότι λιγόστεψαν οι ιζηματώδεις αυτές αποθέσεις στον πάτο των βαρελιών μας. Πουλάμε «περισσότερο λάδι» πια, αλλά πουλάμε και αραιότερο λάδι!!!!!!!!!!!! Η μανία μας αυτή να περιορίσουμε τις μούργες μας φέρνει να παράγουμε λάδι εκτός κανονισμών. Αν μας έλεγχε κάποιος πιθανό να μας δίωκε για εμπορική απάτη!!!!!!!!!
                                           Λεπτομέρεια από σύγχρονο διαχωριστήρα. 


   Από την άλλη και ο εκθλιβέας βολεύεται, πχ τα σωματίδια που δημιουργούνται άμα κάψει το λάδι μας απομακρύνονται, το λάδι πλέον δε σκουραίνει!!!!!! Σχεδόν δεν έχει οσμή μάλιστα. Όλοι κοινώς βολευόμαστε από μια παρατεταμένη φυγοκέντριση. Ακόμα  και ΄μείς που δεν έχουμε μούργες και ο εργοστασιάρχης που καλύπτει διάφορες ατέλειες ή παραβλέψεις της επεξεργασίας του. Η αίσθηση της κλοπής που αισθανόμαστε ότι μας γίνεται και αυτή ακόμα τονώνεται και βρίσκει έδαφος να εκφραστεί.
   Τώρα τι κάθομαι και σας τα λέω όλα αυτά;;;;;; Κατηγορώ κανέναν;;;;;;;
   Και βέβαια κανέναν δεν κατηγορώ και βέβαια εναντίον κανενός δεν καταφέρομαι και καταλαβαίνω και πλήρως τις συμπεριφορές που περιέγραψα. Μην περιμένουμε όμως ότι θα πουλήσουμε λάδι με όνομα, λάδι Ελληνικό, λάδι με τα όλα του, το λάδι μας δεν είναι με τα όλα του, δεν είναι τέτοιο!!!!!!!!!!!!!! Είναι ελαφρύτερο των προσδοκιών!!!!!!

Εζυγίσθη εμετρήθη και ευρέθη ελλιποβαρές!!!!!!!!!!!!!

Ορθά ανακατεύεται με τα βαριά λάδια της Αφρικής, πρέπει να αποκτήσει το βάρος που δεν έχει…………..

Γιατί δεν το έχει;;;;;;;…………

Βιογραφικό.
ο Γιώργος είναι καλός πατριώτης που αγαπά τον τόπο μας. Έχει σπουδάσει ΤΕΧΝΟΛΟΓΟΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ. Έχει πραγματοποιήσει αρκετές εργασίες στο αντικείμενο του. Είναι από τους νέους που δεν έφυγαν και παλεύουν στη γη τους. Πιστεύω ότι λόγω της ειδικότητας του μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη του τόπου μας όπως και όλα τα νέα παιδιά.

Σχόλια . Παν Ι.Δ. Βλαχάκη.

►1 Mε γλαφυρό τρόπο ο Γιώργος μας έδωσε να καταλάβουμε αρκετά πράγματα. Οι παρατηρήσεις του είναι τεκμηριωμένες επιστημονικά. Ας τις λάβουν υπόψη τους αυτοί που ασχολούνται με το χρυσάφι της γης μας.

►2  Ρωτάτε αν υπήρχε παλιά ¨Αράπης;  ¨ Όλο και κάποια κόλπα έκαναν οι εργοστασιάρχες. Το μεγαλύτερο κόλπο ήταν το Ωρομίσθιο και η εργασία  των ελαιοεργατών σε συνθήκες Γαλέρας!!!  Όσο για τα σύγχρονα κόλπα ε αυτά ας τα προσέξουν οι παράγωγοι. 

Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2015

ΒΑΝΔΑΛΟΙ.


    Γράφει   ο
Παν. Ι.Δ. Βλαχάκης.

Βάνδαλοι βεβήλωσαν, Βάνδαλοι κατέστρεψαν…

Βάνδαλοι, στο Παράλιο Άστρος το 2014 βεβήλωσαν το μνημείο του Αγωνιστή Πάνου Ζαφειρόπουλου ή Άκουρου. Ο Άκουρος καταγόταν από τον Αγιάννη της Κυνουρίας. Ήταν Έμπορος, Φιλικός, Αγωνιστής της παλιγγενεσίας και ένας από τους πρώτους οικιστές της σημερινής λουτροπόλεως. 
Κάποιοι συμπατριώτες μας έστησαν τον ανδριάντα του στρατηγού σε ένα διακριτικό σημείο της πλατείας. Με την ενέργεια αυτή τίμησαν τον ίδιο, την οικογένεια του που ήταν και αυτοί αγωνιστές. Στο πρόσωπο του τίμησαν και όλους τους Καινούριους αγωνιστές - της τότε Επαρχίας Αγ. Πέτρου και Πραστού - αξιέπαινη η προσπάθεια τους αυτή και καλό θα ήταν να συνεχιστεί με φειδώ σε άλλες ιστορικές προσωπικότητες και μνημεία.
Ο Ανδριάντας είναι δημιούργημα ενός Κυνούριου καλλιτέχνη. Αν και δεν είμαι ειδικός το αισθητικό αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό. Υπάρχει ένα λάθος στην ημερομηνία θανάτου γράφει 1847, ο Πάνος πέθανε το 1848 αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα.
    

       Ο Αγιαννίτης αγωνιστής Στρατηγός Πάνος Ζαφειρόπουλος ή Άκουρος.
 Ο σκοπός του ανδριάντα επετεύχθη περνούν και τον βλέπουν εκατοντάδες άνθρωποι αρκετοί απ αυτούς προβληματίζονται και άλλοι θυμούνται, άλλοι προσκυνούν νοητά τους ήρωες. Υπάρχουν και οι ανενημέρωτοι οι αδιάφοροι και τέλος οι Βάνδαλοι.
Για να το ελαφρύνω και να αναφερθώ στην παράδοση μας. Όταν περνώ από εκεί σαν αιθεροβάμων του λέω: «Ρε Πάνο τι έκανες με την ξαδέρφισα του Όθωνα ; …!!!!» Ο Πάνος ήταν λάτρης του ωραίου φύλου. Τώρα τι έκανε με τη Βαυαρή δεν το ξέρω !!! Αυτό είναι μια άλλη πτυχή της πολυσχιδούς προσωπικότητας του οργανωτικού, τίμιου, ευφυή, παθιασμένου πατριώτη και ικανότατου στρατηγού του κοινονοικοαπελευθερωτικού αγώνα του ΄21.
Ας επικεντρώσω στην προσωπικότητα του φυσικού αρχηγού των ένοπλων λαϊκών αγωνιστών του Αγιάννη και όλης της τότε επαρχίας μας. Του Πορθητή της Τρίπολης, μαζί με τους Τσάκωνες του Πραστιώτη Μαν. Δούνια και τον κανονιέρη του Δημ. Αβραντίνη.
Ας πληροφορήσω τους Βάνδαλους για να μάθουν και να μην καταστρέφουν το μάρμαρο που συμβολίζει κάποια πράγματα. Ήταν ο άνθρωπος που απέκρουσε μαζί με τους - Νικηταρά, Στάικο Σταικόπουλο, Τσώκρη, Ανδ. Μεταξά, Δανιήλ Πανά κ.α.- τις ορδές Ιμπραήμ πασά και ξεφτίλισαν Γάλλους αξιωματικούς του. Τότε στο Κάστρο τους, στις 5 και 6 Αυγούστου 1826, γλύτωσαν πολλά γυναικόπαιδα από την ατίμωση, τη σφαγή και την αιχμαλωσία.
Ο φιλομαθής Πάνος είχε προνοήσει να μεταφέρει με μουλάρια από τον Αγιάννη στο Κάστρο την βιβλιοθήκη της Σχολής Καρυτσιώτη και τα όργανα για τα πειράματα φυσικής τα οποία και έσωσε. Μας λέει κάτι αυτό; Μας διδάσκει κάτι ο Πάνος ο Άκουρος ;
      

                            Τμήμα του Κάστρου των Ζαφειρόπουλων.
Ο Άκουρος έλαβε μέρος σε πάμπολλες μάχες, πιάστηκε αιχμάλωτος κινδύνευσε και έδωσε τα πάντα στον αγώνα. Ευτύχησε να δει τον τόπο του, τον τόπο μας ελεύθερο. Οι Ζαφειρόπουλοι έγιναν οι πρώτοι οικιστές της τότε Σκάλας του Άστρους, του σημερινού Παραλίου Άστρους.
   Οι Ζαφειρόπουλοι επέμεναν να κατεβούν όλοι οι Αγιαννίτες  στην τότε Σκάλα του Αστρους, το σημερινό Παρ. Άστρος και όχι στα τότε Αγιαννίτικα καλύβια το σημερινό Άστρος. Τους ακολούθησαν αρκετοί αλλά όχι όλοι, ο Πάνος ο Άκουρος για να τους πείσει, να τους συνετίσει τους έκαψε 2-3 φορές τα Αγιαννίτικα καλύβια το σημερινό Άστρος. Εκεί βλέπεις ήταν οι καλαμαράδες οι πολιτικοί, οι εχθροί τους, οι θανάσιμοι αντίπαλοι τους.
 Οι Ζαφειρόπουλοι μετοκοισα στον Πειραιά, γιατί λόγω ληστείας από τους Χοντρογιανναίους απογυμνώθηκαν από κεφάλαια. Άλλαξαν οι πολιτικοί σχεδιασμοί και κατά συνέπεια οι οικονομικές δραστηριότητες τους μεταφέρθηκαν στη νέα πρωτεύουσα. Ναυάγησε το μεγαλεπήβολο σχέδιο των Ζαφειρόπουλων, δεν τους βγήκαν οι οικονομικοί σχεδιασμοί τους να φτιάξουν Λιμάνι πίσω από την χερσόνησο του Αστρους τέτοιο ώστε να καλύπτει όλη τη Μεσόγειο!!!! 
Ο Πατριώτης Πάνος ζήτησε να ταφεί στα χώματα του, τα χώματα που λευτέρωσε με το αίμα του και με το βιός του. Ο Πάνος πέθανε το 1848 υπάρχει σχετική συσκότιση για το που έχει ταφεί.
 Άλλοι λένε ότι ο τάφος του ήταν εκεί που είναι κτισμένο ένα τριώροφο δίπλα από το Θέατρο του Φάρου. Αυτή τη γνώμη είχα μέχρι πριν ένα χρόνο. Κατόπιν από άλλη πηγή βρήκα ότι έχει ταφεί σε κτήμα του σε άλλο σημείο της Θυρέας… «αγόρασε Χερσαίον τόπον ακαλλιέργητον κατοικούμενον πάντοτε υπό ληστών και θηρίων » Αυτό πρέπει να ήταν στη θέση Συκιά και είναι θέμα για έρευνα…...
Δεν ασχολούμαι με τους Βάνδαλους, τους λειτουργικά και ιστορικά αναλφάβητους γιατί με θλίβει η συμπεριφορά τους στον ανδριάντα  του αγωνιστή που μας ελευθέρωσε από την Τούρκικη σκλαβιά.  Θλίβομαι πραγματικά γιατί είναι νέα παιδιά. Θλίβομαι για τους γονείς τους και για τους δάσκαλους που δεν κατορθώσαμε να τους μάθουμε να σέβονται τα μνημεία του τόπου μας.
Όσον αφορά το παγκόσμιο φαινόμενο του γκράφιτι υπάρχουν πολλά επιχειρήματα. Το γκράφιτι προκαλεί ανεπανόρθωτες αισθητικές και υλικές ζημιές σε μνημεία αιώνων. Το θέμα των γονιών, των δάσκαλων, των ψυχολόγων, και της κοινωνίας. Όλοι έχουμε ευθύνη. Στην ιδιαίτερη πατρίδα μας το κακό με τα Graffiti  έχει παραγίνει.
Πινακίδες καταστραμμένες, συνθήματα παντού, κάποια προάγουν τον πολιτισμό και τέρπουν την ψυχή με την μεγάλη αισθητική τους!!  Πριν από καιρό άκουσα και εκπομπή σε τοπικό διαδικτυακό ραδιόφωνο, διάβασα στο έγκριτο Astros news- ο παλμός του Αστρους, σοβαρά άρθρα και αρκετά σχόλια που προβλημάτισαν και με βοήθησαν να σκεφτώ.
Έχουν ευθύνη οι διαφημιστικές εταιρείες και τα λαμόγια, που έχουν το θράσος να βάζουν διαφημίσεις σε δημόσιο χώρο χωρίς άδεια.
Έχουν ευθύνη αυτοί που γράφουν κομματικά – συνδικαλιστικά συνθήματα αδιαφορώντας για την αισθητική.
Έχουμε ευθύνη οι νεοέλληνες – ελληναράδες γιατί περιφρονούμε απόλυτα τον δημόσιο χώρο και έχουμε ιστορική αλλεργία στην μη-κοινοτική οργάνωση και κοινοτική πρωτοβουλία. Με την κατάργηση των δομών της τοπικής αυτοδιοίκησης και με το σπάσιμο της κοινωνικής δομής άρχισε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 φτάσαμε στα φαινόμενα αυτά.
                                       Έργα βανδάλων 
Έχουν ευθύνη και οι ίδιοι οι νεαροί παιδιά, βαριεστημένα από την έλλειψη άλλων ενδιαφερόντων, συχνά οργανωμένα παρέες- συμμορίες, που πραγματοποιούν τους βανδαλισμούς.
Τέλος την μεγάλη και καίρια ευθύνη την έχει η τοπική και πολιτική ηγεσία του τόπου. Τους ¨καμάρωσα¨ προχθές των Θεοφανείων ,στη βάπτιση του σταυρού σε φωτογραφίες που ανέβασε το ¨ Astros news- ο παλμός του Αστρους¨. Καμάρωναν σαν τα γύφτικα σκεπάρνια !! Καλά δεν ντράπηκε ένας από αυτούς που στον ανδριάντα του Άκουρου ήταν γραμμένα τα καλαίσθητα συνθήματα – μουτζούρες- Graffiti!!!  Ένας από τη Δημοτική αρχή δεν βρέθηκε  να δώσει εντολή σε ένα συνεργείο καθαρισμού του Δήμου να το καθαρίσει έστω υποτυπωδώς.
Αλλά τι λέω τώρα τέτοια ώρα τέτοια λόγια ο σκοπός μας είναι να μαζεύουμε ψηφαλάκια !! Σκοπός είναι να αφήσουμε πολιτικές και κομματικές καταβολάδες !! Σιγά μην ασχοληθούμε με την αισθητική, τον πολιτισμό, την παράδοση και την ιστορία του τόπου μας. Ένα έχω να σας πω ¨Ντροπή σας Αρκάδες Ανάξιοι Ταγοί!!! ¨
Όσον αφορά τους απλούς ανθρώπους τι να πω, αναγνωρίζω τα προβλήματα που όλοι αντιμετωπίζουμε αλλά ένα έχω να πω. Η Συμμετοχή μας και μόνο η συμμετοχής μας στα κοινά θα φέρει καλύτερες μέρες στον τόπο μας.

Δευτέρα, 5 Ιανουαρίου 2015

ΣΚΙΕΣ.


   
       Γράφει ο
Παν. Ι.Δ. Βλαχάκης. 

Το καλοκαίρι επισκέφτηκα αρκετές φόρες τον Πάρνωνα. Κάθε φορά που ανεβαίνω καθαρίζει το μυαλό μου. Μιλάω με τον παππού μου τον γέρο Πάρνωνα, το Κρόνιον Όρος, τον Μαλεβό τον Μεγάλο στα σλάβικα. Κάθομαι κάτω από κανένα ελάτι και κλείνω τα μάτια μου.  Όλο και κάποιοι Παρνωνίτες έρχονται και μου μιλάνε!! Σπάνια βλέπω ζωντανούς ανθρώπους. Οι ξυλοκόποι, καρβουνιάρηδες, οι βοσκοί, οι ασβεστοποιοί – καμινιαραίοι έχουν εκλείψει προ πολλού. Κάποιοι μελισσοκόμοι υπάρχουν αλλά δεν πλησιάζω τα μελίσσια. Έρχονται όμως οι σκιές από τα παλιά και συζητάμε!!
                             
                                                         Πάρνωνας.
 Πήγα στον Αγ. Γιαννάκη κάθισα κάτω από τα έλατα ο αέρας ακουγόταν γλυκός και ήρεμος, αυτή η μυρωδιά του δάσους στον Πάρνωνα με ανασταίνει. Το μεσημέρι και τα μεσάνυχτα βγαίνουν οι σκιές, τα ξωτικά και  οι ψυχές των νεκρών ηρώων του Πάρνωνα !! Όλα το μυαλό τα φτιάχνει τίποτα από αυτά δεν υπάρχει. Οι μνήμες όμως υπάρχουν μέσα μας και μας φανερώνονται. Έκλεισα τα μάτια και ονειρεύτηκα μισοκοιμισμένος, μισοξύπνιος σχεδόν ευτυχισμένος !!

 Ξαφνικά από την μεριά της Μπαρμπίτσας είδα να ξαγναντά εκείνος ο καπετάνιος, ο Ζαχαριάς ο Μπαρμιτσιώτης►1, εκείνος ο αδέκαστος λαϊκός δικαστής, εκείνος ο γυναικάς! Πανέμορφος , αθλητικός με μέση δακτυλίδι  γνήσιος Παρνωνίτης. Πέταγε σαν αετός, πήδαγε πάνω στους βράχους, πέρναγε σαν αέρας πάνω από τη γη. Μου μίλησε κάπως οργισμένα, κάπως ανήσυχα και βιαστικά: «Πάω στον Αγιάννη να τρίξω τα δόντια του Αναγνώστη Παπάζογλου ή Τουρκοπαπάζογλου χειρότερος και από Τούρκος κατάντησε, θα του γα..σω τα κέρατα. Τον κερατά, τον τουρκολάτρη, τη σαπιοκοιλιά που πίνει το αίμα του κοσμάκη… Μόνο χαρέμι που δεν έχει. Πήγε στην Πόλη να κάνει τα καπάκια με την Τουρκιά… »
-Επάνω του Ζάχο φάτον, κρέμασε  τον  Τουρκολάτη στην Πλατάνα στον Πρόδρομο  να ξεβρομίσει ο τόπος.
- «Πριν από καιρό κανόνισα τον Κουτσόπαππα στον Άγιο Πέτρο, τον κρέμασα στην ιερά πύλη ….φίλησα την νύφη του, έσφαξα το γιο του τους τιμώρησα παραδειγματικά….. Τώρα θα δεις τι θα πάθει ο δικός σου ο Αγιαννίτης!! ο Προεστός, ο Τουρκολάτης, ο πήξιος ο δήξιος θα του φάω τ΄ αυτιά. Θα του κόψω τ΄ αρ…α , θα του…  Έφερε και άλλους  Αρβανίτες φρουρούς  νομίζει ότι θα τον φοβηθώ !!»
                           
                                  Ζαχαριάς Μπαρμιτσιώτης.1759-1804.
 - Ζάχο να σε ρωτήσω κάτι για το σήμερα, πήγα να ψελλίσω αλλά αυτός είχε χαθεί. Κουτρουβαλούσε και πήδηξε σαν ζαρκάδι σχεδόν πετούσε σαν αετός.

Ξαγνάντισε η σκιά του Καλιοτζλή ►2 είχε κατεύθυνση προς τη Σίταινα. Περιπάταγε με τα πόδια ανοιχτά σαν να ήταν σε καράβι ο φοβερός Τσάκωνας  καπετάνιος της στεριάς και της θάλασσας. Τρόμαξα λίγο αλλά με χαιρέτησε εγκάρδια χαμογελαστά  και ηρέμισα.
- Τι δουλειά είχες στη θάλασσα ρε πατριώτη; Τόλμησα να τον ρωτήσω.
- «Κουρσάρος ήμουνα και όχι ψαράς μου απάντησε γελώντας. Το καράβι ήταν το όπλο να πολεμώ τους Τούρκους. Παιδί μου τους πολέμαγα όπου τους έβρισκα σε στεριά και σε θάλασσα.»
- Πως πάει τώρα η πατρίδα μας ; Ρήμαξαν τα χωριά μας καπετάνιε μου.
-  «Οι καιροί αλλάζουν θα έρθουν καλύτερες μέρες αρκεί να πολεμήσετε με σύνεση και εξυπνάδα. Τώρα ο εχθρός είναι πονηρός και δεν τον βλέπετε.  Άντε καλό μεσημέρι πάω στη Σίταινα να ξαποστάσω γέρασα βλέπεις με φάγανε τα  ξένα.»
- Στο καλό καπετάνιε μου, στο καλό πατριώτη μου.

Από τη ράχη του Αϊ Λιά ξαγνάντισε βαρυπατώντας ο Πέτρος ο Μαντάς ►3 ο προεπαναστατικός Βουρβουραΐος καπετάνιος. Θεόρατος με τεράστιες πλάτες, κατσαρές ξανθωπές μπούκλες στόλιζαν το μεγάλο τετράγωνο κεφάλι του ήταν αποσταμένος και κάθισε δίπλα μου.
- Καπετάνιε πόσοι ήξεραν γράμματα στην εποχή σου τον ρώτησα.
  Με κοίταξε με τα μεγάλα καθαρά του μάτια και με ρώτησε χαμογελώντας πλατιά :  «Εσύ που το ξέρεις αυτό; Τι κάνεις εδώ στα λημέρια μου;¨»
 - Από το τραγούδι σου το ξέρω και μου είχε κάνει εντύπωση.
- «Παιδί μου ελάχιστοι, γνώριζαν γράμματα. Να σε ρωτήσω και εγώ με τη σειρά μου; Ξέρεις πόσοι έχουν σκοτωθεί για τη λευτεριά της πατρίδας στη ράχη αυτή;»
- Αρκετοί καπετάνιε μου από τα παλιά χρόνια μέχρι το Β΄ Αντάρτικο καπετάν  Πέτρο. Εδώ o κάποιος δισέγγονος σου το 1948 με μια αντάρτισσα Παρνωνίτισσα τη Μάρθα έκτιζαν ταμπούρια. Το ξέρεις ;;;
 - «Εμείς οι πολίτες του κάτω κόσμου όλα τα ξέρουμε! Λες να μην παρακολουθούσα τα παιδιά και τα εγγόνια μου; Την ευχή μου να έχεις, να είσαι καλά, μην στενοχωριέσαι έχει περάσει πολλά αυτός ο τόπος. Φεύγω πάω στου Βούρβουρα να δω τη Βλαχοθανάσω και τα παιδιά μου. Μετά θα πάω στην Βλαχοκερασιά ξέρεις έχω την κουμπάρα  μου εκεί !!» Χαμογέλασε πονηρά και συνέχισε το δρόμο του με κατεύθυνση την Αράχοβα – Καρυές. Από εκεί θα ανηφόριζε προς  το χωριό του.
   
- Κάπου φάνηκε ένας λεροφορεμένος ληστής. Ήταν ο Πέτρος Γούβης ►4 από τον Άγιο Πέτρο. Πανύψηλος, μαυριδερός, ξερακιανός γνήσιος Βλαχοαγιοπετρίτης. Πήγα να τον χαιρετήσω αλλά δεν  ήθελε κουβέντα τον φοβήθηκα και δεν του μίλησα.
Σκεπτόταν τη χάρη που του έδωσε η βασίλισσα Αμαλία. Χόρευε ο Πέτρος μες στης Σπάρτης το παζάρι. Σε μια φούρλα η βασίλισσα είδε τα αχλάδια του που φούσκωναν.  Η κακόμοιρα όπως ήταν στερημένη από άντρα λιμπίστηκε το παλληκάρι. Έδωσε  διαταγή να τον βγάλουν από τη φυλακή!! Εξάλλου δεν ήταν συνειδητός αντίπαλος της εξουσίας ληστής ήταν.
Φάνηκαν αρκετές σκιές από πολλούς ανυπότακτους Παρνωνίτες Αντάρτες όλων των εποχών…. Ξαφνικά ήρθαν αγωνιστές από νεότερη εποχή.
                                             

                                                    Γιώργης Μαντάς. 

Προς τη μεριά της Αράχοβας έτρεχε, βαριοπατώντας μια πολύ γνώριμη μου σκιά, ο Γιώργης ο τρισέγγονος του Μαντά ►5  με ένα άδειο οπλοπολυβόλο. Ερχόταν από τον Ταΰγετο, εικοσάχρονος με τουφωτά μαλλιά, αξύριστος, νηστικός, άπλυτος, κατακουρασμένος αλλά περιπάταγε βαριά και σταθερά. Πήγαινε να κρυφτεί στην αγκαλιά του σπιτιού του στου Βούρβουρα.  Το Β΄ Αντάρτικο είχε σχεδόν τελειώσει με εκατόμβες νεκρούς αγωνιστές. Μου έσκασε ένα πλατύ χαμόγελο πικρό χαμόγελο .
 - «Τι κάνεις εδώ;  ¨ Ρε κωλόπαιδο της Φρειδερίκης ¨!!»
Δεν μου έδωσε άλλη κουβέντα βιαζόταν να φύγει. Τον κυνηγούσαν κάποιοι Υπερέλληνες κοντοπατριώτες του. Δεν είχε σφαίρες ειδάλλως θα τους κανόνιζε…. όπως κανόνισε τον Χωραφά….
- Έλα  ΄δώ ρε έχουμε να κουβεντιάσουμε για το σήμερα. Του φώναξα δυνατά,  δεν βλέπεις που μας κυβερνούν οι κερατάδες, οι δοσίλογοι, οι αλήτες με τα τσιράκια τους, μας έφεραν τη φτώχεια, φεύγουν τα νέα παιδιά στα ξένα, ρήμαξε ο τόπος …
- «Να αγωνιστείτε όλοι μαζί, σαλάτα τα κάνατε  η γενιά μου έκανε ότι μπορούσε …»

Ξαφνικά άκουσα τη δήθεν  αυστηρή φωνή του γέρο Πάρνωνα, χαρούμενη ήταν στην ουσία. «Τι σκούζεις ρε παλιόπαιδο, τι φωνάζεις, τι ουρλιάζεις μεσημεριάτικα;   Τραγουδάς παράφωνα, πιάνεις δυνατά κουβέντα,  βρίζεις, ουρλιάζεις, το πρωί πέταξες  λιθάρια, εκτονώνεσαι αλλά  χαλάς την ησυχία στο βουνό μου; Τι να κάνω έχω και ανήσυχα παιδιά για συμμορφώσου !!»
- Εντάξει τέρμα τα αστεία, θα κάνω ησυχία και θα ξαπλώσω να κοιμηθώ. Την ευχή σου παππού.
- «Κάνε ότι θέλεις,  αν πλαγιάσεις σκεπάσου καλά έχεις κακό χούι να κοιμάσαι ξεσκέπαστος, πρόσεξε μην έρθει κανένα φίδι!! Σε λίγο θα κοιμηθώ και εγώ η πνοή μου θα δροσερέψει το δάσος.»

Ξύπνησα πετάχτηκα πάνω καταϊδρωμένος και ανήσυχος. Ονειρο ειναι; που είναι ο παππούς ο Πάρνωνας; που είναι  οι Παρνωνίτες ήρωες; Τι στο καλό μίλαγα με πεθαμένους ; Ο τόπος αυτός είναι στοιχειωμένος;  Όχι οι ήρωες δεν πεθαίνουν.  Πολύ  θα ήθελα να έρχονταν και άλλοι ανυπότακτοι. Ρε τι παιχνίδια φτιάχνει το μυαλό.

Σχόλια.

1  Ο Ζαχαριάς Μπαρμιτσιώτης Γεννήθηκε το 1759 στην Μπαρμπίτσα του Πάρνωνα. Το πραγματικό του όνομα είναι Ζαχαρίας Παντελεάκος. Ο καπετάν Ζαχαριάς Μπαρμιτσιώτης ονομάστηκε αρχιστράτηγος του Μοριά, είχε σπάνια προσόντα και παλικαριά που έδρασε σε όλο τον Μοριά. Ήταν ο μεγάλος πρόδρομος του 21. Μαθητές του ήταν  Θεόδ. Κολοκοτρώνης, ο Νικηταράς κ.α.  Δολοφονήθηκε στη Μάνη το 1804 ή το 1805  από τον κουμπάρο του Κουγέα . Αφορμή κάποια γυναικοδουλειά. Αίτια  τα χρήματα της Πύλης και αντιζηλία και τα συμφέροντα των Μανιατών μπέηδων. Δυο στίχοι ενός από τα πολλά τραγούδια προς τιμή του Ζάχου.
 «Τρία χωριά μας κλαίγονται, τρία κεφαλοχώρια, Μας κλαίγεται κ' ένας παπάς από τον Άγιο Πέτρο…..»

►2 Ο Δημήτρης Καλιοτζής καταγόταν  από τη Σίταινα της Κυνουρίας. Ήταν κουρσάρος και κατόπιν Κλεφτής στο Mαλεβό. Ήταν σύγχρονος του Ζαχαριά και συναγωνιστής με τον Μπαρμιτσιώτη καπετάνιο.

►3 Πέτρος ο Μαντάς Ο φοβερός Βουρβουραΐος προεπαναστατικός Κλέφτης. Υμνήθηκε για το άτιμο φαρμάκωμα του στην Βλαχοκερασιά της Μαντινείας. Τον Δηλητηρίασε ο κουμπάρος του Μπούμπουκας. «Κουμπάροι ΄φάγαν το Μαντά, κουμπάροι και το Ζαχαριά… »

►4  Πέτρος Γούβης Στα χρόνια του Όθωνα και της Βαυαροκρατίας ο λαός μας πεινούσε. Κάποιοι ανυπότακτοι έγιναν ληστές των Ορέων. Ένας από αυτούς ήταν και ο Πέτρος Γούβης από τον Άγιο Πέτρο της Κυνουρίας. Τον είχαν φυλακίσει στην Σπάρτη. Όταν ο Οθωνας με την Αμαλία έκαναν την περιοδεία στην περιοχή μας- η παράδοση λέει ότι τότε η βασίλισσα έδωσε σπόρο από γεώμηλα – έφτασαν στην Σπάρτη. Ο υπεύθυνος της φυλακής παρέταξε τους φυλακισμένους να χορέψουν προς τιμή του βασιλικού ζεύγους!! Η Αμαλία όταν είδε τον Πέτρο το Γούβη να χορεύει θαμπώθηκε από τη λεβεντιά του και έδωσε εντολή να τον αποφυλακίσουν. Είχε τους λογούς της …

►5  Ο Γιώργης Μιχ. Μαντάς ήταν από τους μικρότερους σε ηλικία αντάρτες του ΔΣΕ Πελοποννήσου. Αγωνίστηκε όλη του τη ζωή από τις γραμμές του ΚΚΕ. Για περισσότερα διαβάστε το βιβλίο του << 'Ο, τι θυμήθηκα από τη συμμετοχή μου στους αγώνες της γενιάς μου, 1942-2004 >> αποτελεί την προσωπική καταγραφή μιας υπερεξηντάχρονης πορείας του αγωνιστή. Μέσα από τις σελίδες του περνάει η ένταξή του στο κίνημα και το ΚΚΕ, η συμμετοχή του στην Εθνική Αντίσταση, το Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας, την καταδίκη του από Στρατοδικείο, τις φυλακές, τα Γιούρα, την αποφυλάκισή του με όρους, την ένταξή του στην ΕΔΑ, τη διαδρομή του στην περίοδο της δικτατορίας 1967-1974, τη δράση του από τη μεταπολίτευση μέχρι το 2004.