Τρίτη 26 Μαρτίου 2013

ΞΕΡΟΚΑΜΠΙ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ 1944

 

Παν. Ι&Δ Βλαχάκης
Μάρτης 2013


Ξεροκάμπι Κυνουρίας Θεριστής-Ιούλιος-1944 

ΑΠΟ ΕΔΩ ΠΕΡΑΣΑΝ ΟΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ.

Αίμα - Δάκρυα - Ορφανά παιδιά- Θλίψη - Πληγές ανεπούλωτες- Ερείπια .
 Ξεροκάμπι Κυνουρίας Πάρνωνας και γύρω περιοχές Ιούλιος θεριστής του 1944. Διακόσιοι 200 ίσως και περισσότεροι οι εκτελεσμένοι οι αθώοι. Απο τους πολιτισμένους Γερμανούς. Όσο προχωρούσαν προς το Άστρος προς το Γιαλό , σκότωναν λιγότερους. Χόρτασαν οι ύαινες αίμα ή το σχέδιο εξόντωσης των αθώων πατριωτών σταματούσε στο Ξεροκάμπι; Συνέλαβαν αιχμάλωτους 500 και πλέον νέους και γερούς ανθρώπους και τους οδήγησαν στα κάτεργα τους. Ποτέ δεν τους αποζημίωσαν ουσιαστικά για την καταναγκαστική εργασία. Ταπεινό μνημόσυνο σε όλους αναφέρω τα ονόματα των αιχμάλωτων. Σε συνέχεια θα αναφέρω τα ονόματα των εκτελεσμένων από όλα τα γύρω χώρια.
                             
                                         Ξεροκάμπι Κυνουρίας οροπέδιο στα πόδια του Πάρνωνα – Μαλεβού
Α΄ Αγιαννίτες- Άστρινοι αιχμάλωτοι των Γερμανών.
Τον Ιούλιο το 1986 στην Πλατάνα του Αγιωργη στον Αγιαννη, ζήτησα από τον αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης Ιωάννη Εμ .Κανέλο ή Κανελόγιαννη, να μου γράψει τα ονόματα των όλων των Αγιαννιτών - Αστρινών πατριωτών. Των Εκτελεσμένων, των Αιχμάλωτων στη Γερμανία, των Ανταρτών, στο A΄ & Β΄ αντάρτικο. Μου τα έδωσε γραπτά σε 4 κόλλες της ανηφόρας, με στρωτά ευανάγνωστα γράμματα. Του ζήτησα και των δοσίλογων τοπικών αρχόντων , ταγματαλητών, χωροφυλάκων και λοιπών καλών παιδιών. Μου τα είπε προφορικά αλλα δεν μου τα έγραψε. Μετάνιωσα που δεν έβαλα το μαγνητοφωνάκι, αν και θα ηταν κατάχρηση της εμπιστοσύνης του. Ο μπάρμπα Γιάννης είναι πολίτης ενός άλλου κόσμου. Το γραφτό του όμως μένει. Ο κατάλογος των ονομάτων θέλει  συμπλήρωση. Εχω κάνει διασταύρωση αλλά δεν είναι αρκετή.
                
                                            Απόσπασμα από το κείμενο του Ιωάννη  Εμ. Κανέλου

Τον Ιούλιο το 1944 έγινε μπλόκος από τους Γερμανούς , εις τον Πάρνωνα . Να σκοτώσουν τους αντάρτες και να διαλύσουν τις οργανώσεις τους στα μετόπισθεν.  Στο Άστρος – Αγιάννη συνέλαβαν αθώους ανθρώπους , που είναι οι έξης : Tους νέους κα υγιείς τους  έστειλαν στα εργοστάσια στη Γερμανία. Σημείωση  Αγιάννης Άστρος είναι μια κοινότητα γράφω Άστρος.

 
α/α
Επώνυμο
Όνομα
ΟνομΠατ
Παρατσούκλι
Χωριό
01
Ανέτης
Ιωάννης
Πέτρ

Μελιγού.
02
Αντωνόπουλος
Φώτης
Ιωάν.
Λαγκαδιανός
Άστρος
03
Αντωνόπουλος
Ιωάννης
Φώτ.
Γιος του Φώτη
Άστρος
04
Αντωνόπουλος
Αντώνης
Χρίσ
Καμπρούτ
Άστρος
05
Αναστασόπουλος
Φάνης
Νικ.
Γύφτος
Άστρος
06
Αρτίκης
Ιωάννης


Άγ Αντρέας
07
Βλαχάκης
Ευστάθιος
Νικ.
Κοιλίτσας
Άστρος
08
Βλαχάκης
Γεώργιος
Βας.
Τζιάβρας.
Άστρος
09
Γεωργάς
Δημήτριος
Νικο

Μελιγού
10
Γαρδικιώτης
Δημήτριος
Ιωάν

Άστρος
11
Γαρδικιώτης
Ιωάννης
Αποσ
Ματζούνας
Άστρος
12
Γαρδικιώτης
Ιωάννης
Αποσ
Ξιουρόγιαννης
Άστρος
13
Δαμούλαρης
Κώστας
 Αντ.

Άστρος
14
Δικαίος
Γεώργιος
Μάριου

Άστρος
15
Δικαίος
Κώστας
Βασιλ.

Άστρος
16
Δικαίος
Βασίλειος
Παν

Άστρος
17
Δικαίος
Γεώργιος
Χρίσ

Άστρος
18
Καψάλης
Νίκος
Μιχ

Άστρος
19
Καψάλης
Σταύρος
Κων

Άστρος
20
Καψάλης
Γεώργιος
Δημ
Λοκατζής
Άστρος
21
Καμπύλης
Αντρέας
Κων

Άστρος
22
Καμπύλης
Δημήτριος
Δημ
Κριαράκος
Άστρος
23
Καμπύλης
Γεώργιος
Δημ

Άστρος
24
Καμπύλης
Δημήτριος
Γεώρ

Άστρος
25
Καμπύλης
Ιωάννης
Ανασ

Άστρος
26
Κακαβούλιας
Θεόδωρος
Κων
Κουμπουρίτσας
Άστρος
27
Κανατάς
Κώστας
Ιωάν
Τσαμαντανης
Άστρος
28
Κανατάς
Γεώργιος
Δημ
Καπότας
Άστρος
29
Καλυβίτης
Παν/της
Ιωάν

Άστρος
30
Κοράλλης
Εμμανουήλ
Βασ

Παρ. Άστρος
31
Καρολόγος
Νικόλαος


Άγ Αντρέας
32
Μπάρλας
Ιωάννης
Γεώρ

Άστρος
33
Μπούζιος
Ηλίας
Γεώρ
Ο  Ρολογάς
Άστρος
34
Μπούζιος
Δημήτριος
Ιωάν
Κολοκοτρώνης
Άστρος
35
Μίλης
Ιωάννης
Κων
Μαραγκός
Άστρος
36
Παρασκευουλάκος
Αντώνης
Παν
Μπιλιμές
Άστρος
37
Παπαηλίου
Σπύρος


Άστρος
38
Παπαντωνίου
Ιωάννης
Δημ
Τρέλης
Άστρος
39
Παπαδάκος
Αντώνιος
Χρίσ

Άστρος
40
Παπαηλιού
Παν/της


Π Άστρος
41
Πενταφρόνιμος
Ιωάννης
Κων.

Μελιγού
42
Πενταφρόνιμος
Ευάγγελος
Κων.

Μελιγού
43
Σακαλής
Θεμιστοκλής
Δημ
Αγρονόμος
Άστρος
44
Σκαρπέλος
Αθανάσιος
Ιωάν
Λαγός
Άστρος
45
Τυροβολάς
Ιωάννης
Κων
ΚΚΕ
Άστρος
46
Τριανταφύλλου
Γεώργιος


Άστρος
46
Τρυποσκούφης
Γεώργιος
Ηλία
Γούτσης
Άστρος
47
Τρυποσκούφης
Γεώργιος
Ιωάν
Μαναβέλας
Άστρος
48
Τρυποσκούφης
Δημήτριος
Ιωάν
Αδέρφια
Άστρος
49
Φάκλαρης
Αναστάσιος
Δημ
Μουτζιθράς
Άστρος
50
Χασαπογιάννης
Πέτρος
Ιωάν

Άστρος
51
Χαρμπαλής            
Γεώργιος
Στυλ

Άστρος
            
                                Σχόλια ΠΑΝ ΒΛΑΧΑΚΗ .

 Οι κάτοικοι της γύρω περιοχής το ονομάζουν Μπλόκο των Γερμανών. Μπλόκος το γράφει ο αείμνηστος Κανελόγιαννης. Ο Τότε πολιτοφύλακας και μάγειρας των ανταρτών. Δεν ηταν ένα απλό μπλόκο αλλα μια από τις πολλές επαναλαμβανόμενες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις για να καθυποτάξουν την Αδούλωτη Πελοπόννησο. Μερικά από τα κωδικά τους ονόματα τους << Οχιά >> , << Καλιακούδα >> << Λυγξ>> ,<< Κοράκι >>. Τέλος ο Λε Σουίρ διέταξε για τις 25 Ιουνίου την εκτεταμένη επιχείρηση << Αετός>> Συμμετείχαν 4000 Γερμανοί καθώς και << Ελληνικές μονάδες εθελοντών >> της Τρίπολης,( Δυστυχώς ανάμεσα τους ήταν και αρκετοί Ταγματαλήτες  απο την περιοχή μας ), Σπάρτης, Μελιγαλά, Πάτρας. Κάποιοι από αυτούς είχαν το θράσος να φορέσουν την τιμημένη στολή του Εύζωνα. Την μαγάρισαν, την βρώμισαν οι  Γερμανοτσολιάδες. Εκτός από όλους αυτούς στην περιοχή μας έδρασαν τμήματα του αστυνομικού συντάγματος ορεινών καταδρομέων 18 των SS σύνολο 10.000 άνδρες.  Ο Λε Σουίρ εκτός των άλλων  διέταξε << όλοι οι ύποπτοι άνδρες ηλικίας δεκαπέντε έως πενήντα ετών να συλληφθούν στην περιοχή για να χρησιμοποιηθούν σε καταναγκαστικά έργα >> ΟΑ-ΣΤ: RH 24-68 /25 επιχείρηση << Αετός>>. 
          
                                                   Ιωάννης  Εμμ. Κανέλος – Κανελόγιαννης το 1985
Από τον Αγιάννη –  Άστρος όπως αναφέρετε στο κείμενο δεν πήγαν όλοι στα κάτεργα της Γερμανίας. Από αυτούς που αναφέρονται είχα την τύχη να μιλήσω τη δεκαετία του 1960- 70 με μερικούς πρώην αιχμάλωτους που ζούσαν ειρηνικά στο Χωριό μας . Άκουγα, στεναχωριόμουνα για τα βάσανα που πέρασαν, θαύμαζα τους ανθρώπους αυτούς και κατέγραφα στο μυαλό μου τις ιστορίες. Δεν μιλούσαν εύκολα, σπάνια τις έλεγαν γιατί ήθελαν να ξεχάσουν και ενστικτωδώς να μην πληγώσουν τον ψυχισμό των μικρών παιδιών. Θυμάμαι κάποιες πολύ καλά, ας τις παραθέσω. Την τελευταία μου την έχει διηγηθεί ένας καλός φίλος από διπλανό χωριό.
  
Ο Αγαπητός μου μπάρμπα Γιώργης Τρυποσκούφης  του Ιωάννου ο Μαναβέλας ο μεγάλος τεχνίτης της πέτρας . Υπέργηρος σήμερα, μου είχε εξιστορήσει ότι η εργασία  στη Γερμανία ήταν σκληρή. Ο Γερμανός επόπτης - πολιτοφύλακας  τους χτύπαγε με το βούρδουλα αν δεν έβγαινε το πλάνο. Ήταν πάντα μαζί με τον αδελφό του τον αείμνηστο  Μήτσο. Είπαν στο Ούννο << Δεν ανεχόμαστε να μας κτυπάς γιατί δουλεύουμε όσο μπορούμε >>. Η αξιοπρέπεια σε όλο της το μεγαλείο. Δεν μας ξαναχτύπησε . Δεν το ανεχτήκαμε ο Μήτσος και οι περισσότεροι Αγιαννίτες. Κάποιοι τον άφηναν και τους κτύπαγε, λουφάρανε  δεν είχαν φιλότιμο, αυτός τους κτύπαγε σαν τα ζώα !!! 

  Όταν ο αείμνηστος Μήτσος ήταν υπέργηρος άρρωστος στο Παναρκαδικό Νοσοκομείο, μου το διαβεβαίωσε. Επίσης μου είπε ότι η εργασία ήταν στο ύπαιθρο με πολλούς βαθμούς υπό το μηδέν. Αντέξαμε γιατί είμαστε νέοι και είχαμε μάθει να δουλεύουμε είμαστε ενωμένοι. Ο μπάρμπα Γιώργης μου είχε πει και ένα ευτράπελο.
<<  Στο γυρισμό  σμίξαμε σχεδόν όλοι οι Αγιαννίτες για να επιστρέψουν στα πάτρια εδάφη. Στη Ν. Γερμανία  << Κάποιοι Ιταλοί είχαν σφάξει ένα Βόιδι μέσα σε ένα βαγόνι. Το είχαν γδάρει, είχαν ανάψει και φωτιά. Πήγαμε να μας δώσουν λίγο συκώτι, κάτι τέλος πάντων, είχαμε τα ξυράφια που ξυριζόμαστε, κόβαμε το λιγοστό φαγητό που τυχόν βρίσκαμε. Οι Ιταλοί μας απώθησαν, φώναζαν και άρχισαν να μας διώχνουν.

 Ξαφνικά έφτασε τρέχοντας ο Τάσης ο Φάκλαρης, ο Μουτζιθράς , ο Τάσσαρος, ολόκληρο θεριό. Κρατούσε ένα σπαθί τους φώναξε << Θα σας σφάξω όλους >>  !!!!!!!!!!!  Κάνανε μπράφ οι Ιταλοί, φύγανε τρέχοντας. Άφησαν το βόδι και τη φωτιά. Εμείς βάλαμε τα γέλια. Που βρήκε το σπαθί  το θηρίο; Εμείς δεν είχαμε ούτε μαχαίρι. Με το σπαθί και με τα ξυράφια κόψαμε κάποια κομμάτια κρέας, τα ψήσαμε, τα φάγαμε και ξεγελάσαμε την πείνα μας >>.
                     
                                         Καταναγκαστική εργασία αιχμαλώτων σε στρατόπεδο της Γερμανίας.

Ο Γεώργιος Δημ Κανατάς, ο Καπότας έκανε τουρισμό σε όλη την Ευρώπη !!! Οι άλλοι γύρισαν όσο ποιο γρήγορα μπορούσαν. Αυτός πήγε Πολωνία, Ουγγαρία, Τσεχία, Ιταλία και γύρισε μετά από χρόνια. Το 1973 περιμέναμε στις αποθήκες τις Αγροτικής Τράπεζας στο Άστρος, να φορτώσουμε στα ζώα τα λιπάσματα. Είχαμε χρόνο και τον ρώτησα γιατί δεν γύρισε νωρίς να μαζέψει τον παππού τον Καπότα και τη γιαγιά.
 - Τι λες ρε ζαγάρι, ποτέ θα ξαναπήγαινα να δω όλη την Ευρώπη !!   
  - Του είπα << σιγά μην σε βοηθήσω να φορτώσεις, αν δεν μου πεις τι είδες >>. Μου εξιστόρησε από ανάγκη τα έξης περίπου : << Όπου πήγαινα ήταν όλα γκρεμισμένα, υπήρχε πείνα και φτώχια >>. Δεν τα θυμάμαι όλα γιατί μου τα έλεγε μπερδεμένα, κάτι για ξύλο που έφαγε από τις Γερμανίδες που τους έκλεβε τρόφιμα, ότι έπεσε σε ένα ποτάμι κ.α. Τελικά τον βοήθησα να φορτώσουμε τα λιπάσματα. Ήταν θειος του πατέρα μου, ιδιόρρυθμο θα τον χαρακτήριζα. Αν βρω το γιο του το Μήτσο θα τον ρωτήσω. Πρέπει να  τα θυμάται γιατί του είχε πει πολλά.

Ο αείμνηστος Γούτσης, ο Τρυποσκούφης Γεώργιος του Ηλία ήταν ήσυχος άνθρωπος αλλα μεγαλος Χιουμορίστας. Ξεφτίλισε τους ανθρωποφύλακες Γερμανούς – Ούννους – Αρίους. Ένα μουντό παγωμένο πρωινό σε κάποιο στρατόπεδο εργασίας στην Γερμανία.

Τα ανθρωποειδή, οι πολιτισμένοι, για να τους δώσουν το πρωινό ρόφημα τους εξανάγκαζαν να χαιρετάνε φασιστικά και να φωνάζουν το Χάι Χίτλερ !! Ο νεαρός τότε Γιώργης χαιρέτισε και φώναξε δυνατά Χαρικλάκι !!!!!! Το όνομα της αρραβωνιαστικιάς του. Τα ανθρωποειδή δεν το κατάλαβαν αλλα οι  Αγιαννίτες αιχμάλωτοι βάλανε τα γέλια. Τον κυνήγησε ο Ούννος με το μαστίγιο άλλα τρέχοντας μπήκε στην ομάδα των συμπατριωτών του, γλίτωσε το ξύλο.

 Ήταν αρρεβωνιασμένος με τη Χαρίκλεια την μετέπιπτα σύζυγο του. Ήταν μια πανύψηλη γυναίκα έκαναν οικογένεια όταν γύρισε ο Γιώργης από τα κάτεργα. Όταν τους συλλάβανε το ΄44  κατόπιν υποδείξεων των τότε αρχόντων του Αγιάννη, τους φόρτωσαν στα Γερμανικά φορτηγά στην πλατεία του Αγιώργη. Έπεσε πάνω στις ψηλές καρότσες τους με φωνές και κλάματα για να χαιρετήσει τον αρραβωνιαστικό της.  
                       
                                                     Ιτιές στον πόταμο Σπρέε της πρώην Αν . Γερμανίας το 1987

Όλοι θυμόμαστε τον Φάνη το γύφτο που έφτιαχνε τα καλάθια στο Γιαλό στο καλυβάκι στην Πάρδουκα. Αιχμάλωτος και ο  Αναστασόπουλος Φάνης του Νικολάου. Ήταν μαζί με τους Στολιώτες αιχμάλωτους. Νέα παιδιά όλοι τους. Η πείνα και οι συνθήκες τους είχαν καταντήσει σκιές. Δούλευαν στα χωράφια σε άσχημες συνθήκες.

 Τους δίνανε ένα καρβελάκι μαύρο ψωμί στα τέσσερα. Κάποιοι πονηροί δημιουργούσαν προβλήματα στη μοιρασιά. Αποφάσισαν να το κόβει ο Στολιώτης αιχμάλωτος Ζαχαρίας Τσουγριάννης. Το έκοβε με το ξυράφι του πάνω σε ένα μαντίλι. Τι ψίχαλα να βγάλει ; σχεδόν τίποτα. Μοίραζε τα κομμάτια ακριβοδίκαια. Σταμάτησε η γρίνια και οι τσακωμοί. Τόσο τίμιος ήταν που έδινε τα λιγοστά ψυχούλα στον ποιο αδύνατο!!

 Ήρθε ο από μηχανής θεός ο Φάνης ο Γύφτος!! Το ποτάμι γεμάτο Ιτιές. Τους έβαλε και  έκοβαν κάποια τμήματα τους. Άρχιζε να τους μαθαίνει να πλέκουν καλάθια. Οι Γερμανίδες μόλις είδαν καλάθια τους έδωσαν διάφορα τρόφιμα αλεύρι,φασόλια , πατάτες, βούτυρο κ.α. Γέμισε το χωριό από καλάθια, δεν χρειάζονταν άλλα. Αυτές συνέχιζαν να ανταλλάσσουν τα καλάθια με τρόφιμα. Όχι δεν το έκαναν από λύπηση. Οι άντρες τους ήταν στον πόλεμο, αυτές  είχαν το μυαλό τους στο Ζευγάρωμα ... Τα νέα παιδιά σίγουρα τα λιμπίζονταν. Ίσως το θετικό τους μυαλό να σκέφτηκε. Ας τους θρέψουμε γιατί είναι πετσί και κόκαλο και μετά βλέπουμε… Δεν τους έκαναν τη χάρη γιατί στην κατάσταση που ήταν και να το καταλάβαιναν.. Με τα καλάθια και με την προσμονή των Γερμανίδων  πέρασαν το δύσκολο χειμώνα. 
                                                           

Παρασκευή 22 Μαρτίου 2013

ΑΥΤΟΧΘΟΝΙΑ







Χρίστος Γεωρ. Κυρκιντάνος                                                                           
Στολιώτης Λογοτέχνης - Συγγραφέας


Αυτοχθονία

                        ( στα παιδιά της Ιερισσού )
Μας πήρανε το πρωινό του θεού και τις εποχές
φαρμακώσανε το νερό της βροχής.
Τον τόπο τον άφησαν - δεν είχανε πλάτες να τον σηκώσουν.
Αφάνισαν τη ροδακινιά από την αυλή μας.
Την είχανε φυτεμένη οι παλαιοί για να μοιραστούμε, τ' αδέρφια,
δίκαια τον καρπό της.
Δεν έχουμε πρόσωπο καθαρό να ζήσουμε πια
απάνω στα χώματά μας.         13 Μαρτ. 2013     Χρ. Κυρκιντάνος
                                       Μια πανέμορφη γωνιά της Χαλκιδικής .                                                                                                                                                                                                                                       ΣΧΟΛΙΑ ΠΑΝ ΒΛΑΧΑΚΗ

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ .

- Μια μέρα θα αλλάξει ο κόσμος, γιατί θα ωριμάσουνε οι συνθήκες και θα γίνει ποιοτικό άλμα . Και τότε θα βασιλέψει στην οικούμενη δικαιοσύνη. - Καλό το κρασί σου δάσκαλε αποκρίθηκα..                         ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΟΥ ΝΤΑΡΜΟΥ σελ 183  Χρ. Κυρκιντάνος


.... Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο λυκειάρχης του Λυκείου Ιερισσού κ. Φάνης Μπουλόνης μιλώντας στο «Βήμα»........... Οι αστυνομικοί των ΜΑΤ έκαναν χρήση δακρυγόνων για να διαλύσουν τους συγκεντρωμένους την ώρα που οι μαθητές ήταν στο προαύλιο του σχολείου με αποτέλεσμα πολλά από τα παιδιά να πάθουν σοκ, ενώ μερικά άλλα εμφάνισαν αναπνευστικά προβλήματα .....σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, έχει γίνει ρίψη χημικών από τους αστυνομικούς ακόμα και στο προαύλιο του Γυμνασίου Λυκείου Ιερισσού με αποτέλεσμα να αντιμετωπίσουν αναπνευστικά προβλήματα μαθητές σε έναν εκ των οποίων γιατροί παρείχαν τις πρώτες βοήθειες. ....Το σχολείο τελεί υπό κατάληψη καθώς οι μαθητές διαμαρτύρονται για τις προσαγωγές ακόμα και συμμαθητών τους για την εμπρηστική επίθεση στις Σκουριές.
  Από το tovima.gr

Σάββατο 16 Μαρτίου 2013

ΑΠΟΚΡΙΕΣ


ΚΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ

 ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΜΕ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΓΙΑΝΝΗ

 

Ο Ιωάννης Β. Κοσμάς
<< Κοσμόγιαννης >> Καστρίτης
       λαϊκός ποιητής

   Ο Ιωάννης Β. Κοσμάς <<Κοσμόγιαννης >> Καστρίτης, από τον Αγ. Νικόλα .Ηταν γνήσιος λαϊκός Αριστοφανικός ποιητής και όχι μόνο. Να πως αυτοχαρακτηρίζεται σε ταινία ( μπομπίνα ) μαγνητόφωνου της εποχής .Τα λόγια περιττεύουν . << Ο Κοσμόγιαννης Ο Γιάννης είναι μάγκας και αλάνης
 είναι Ποιητής γερός, συνάμα και Ηθοποιός  είναι μερακλής, ναζιάρης, Γύφτος F1  και Καραμουζιάρης  ήτανε Χορευταράς και μεγάλος Ψο ....ρας
...Έγραφε και απάγγελλε τα ποιήματα του σε ταβέρνες σε κοινωνικές εκδηλώσεις κ.α. Έπαιζε το δύσκολο όργανο την αρχέγονη πίπιζα . Έπαιζε θέατρο στους θρυλικούς θιάσους στο Καστρί και χόρευε . εχει γράψει ένα τομίδιο – ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΑΛΜΟΣ- με ποιήματα Εθνικού περιεχομένου το 1954. Τα περισσότερα σατυρικά του είναι σόκιν. Υπάρχουν διασκορπισμένα σε κασέτες στα χέρια διαφόρων κυρίως μεταναστών. Εχει γράψει και ποιήματα θρησκευτικού περιεχομένου.
F1 Γύφτος = Σιδηρουργός. Μαχαίρια και εργαλεία κατασκεύαζε ο αείμνηστος μπάρμπα Γιάννης
 Ευχαριστώ το φίλο μου το  Βασίλη  Κοσμά για τη πολύτιμη βοήθεια του. Έπεται ποιο σοβαρή παρουσίαση με βίντεο κ.α.
 


 ΝΑΣ ΠΑΠΑΣ ΑΠ΄ΤΟ ΓΙΑΛΟ .
                                               ΣΤΟΝ ΠΑΠΑ- ΑΒ...............Η

Νας παπάς απ’ το γιαλό
δε θ’ αφήσει @γ@μητο
σερνικό και θηλυκό.
Του αρέσουν τα παιχνίδια
και τους χώνει και τ’ @ρχίδι@.

Τονε στείλανε οι τρανοί
και του κλάσαν την ψ#λή
εξορία στο Λεβίδι
και ’κει παίζει ’να παιχνίδι.

Ένας κύριος τον παίρνει
και τονε φιλοξενεί
με τη δούλα του τα φτιάχνει
πιάνει και τηνε γ@μεί.

Και της λέει μ’ ένα νάζι
την ώρα που της τον αδειάζει:
Κόρη μου αν θες ν’ αγιάσεις
πρέπει @ρχίδι@ για να πιάσεις
την ψ*λ@ρ@ μου αν φας
στον Παράδεισο θα πας.

Στο Δεσπότη καταφθάνει
και αργό τον παπά κάνει
και ’κει στο Άστρος που τον στέλνει
κει γ@μ@ει μια καημένη
το Δεσπότη αντάμωσε
και τηνε στεφάνωσε.

Τέτοιοι παπάδες σπάνιοι
να είναι στην Ελλάδα
να σέρνουν τέτοιο φόρτωμα
τέτοια μακριά ψ*λ@ρ@,
να ’χουν γένια και μαλλί
σαν Μπουτσέικο τραγί.

Γεια σου ρε παπα-ντερβίση
που σηκώνεις το μπενίσι
και το ζώνεις σαν ποδιά
και γ@μείς την παπαδιά,
που ’χεις π*ύτσ* μυτερό
και σε τρέμει το γιαλό.

Βάλ’ της λάδι να τεντώσει
χίλια για να γίνει τόση
κείθε πάνω για να φτάνει
να γ@μείς και στον Αγιάννη.

Κι όσους εργάτες έχεις ’φτου
κανέναν μην αφήσεις
πιάστους κι έναν ένανε
όλους να τους γ@μ*σεις.

Ας βρουν λουκέτο δυνατό
να βάλουνε στον κ*λ*
αν θέλουν να γλιτώσουνε
απ’ το βαρβάτο ψώλ*.

Ας παρακαλάνε το Θεό
η παπαδιά να ζήσει
γιατί αν πάθει τίποτα
θα βγάλει το μπενίσι
και θα καθίσει όλους τους
να τους ξερογ@μ*σει.

Γυναίκες τρέξτε όλες σας
να ξεμολογηθείτε
του παπα-Γιώργη την ψ*λή
πίσω σας για να δείτε.

Γιατ’ είν’ ο καλύτερος παπάς
καλά ξομολογάει
έχει και το προτέρημα
κατόπιν να γ@μ@ει.

Φέρτε, βράστε του σιτάρι
να του φάτε το στυλιάρι.

Μα προκειμένου ο παπάς
να πάει στην Ανάφη
πιάσανε ακονίσανε
ένα γερό ξυράφι

τρέξαν σ’ όλα τα γύφτικά
βρήκαν γερά ψαλίδια
πιάσαν κουρέψαν του παπά
γένια, μαλλιά και @ρχίδι@,
ετότες με την άνοιξη
που  φτιάχνουν και τα γίδια.

Οι Αστρινές ετρέξανε
για κατσαρά μαλλιά
απ’ του παπά τ’ @ρχίδι@
να φτιάξουν χαϊμαλιά.

Τώρα που ’γινε πολίτης
και δεν είναι αγιογδύτης
θα χορτάσει το γ@μ*σ*
και ας μην είναι   ………

Θα τους πιάνει τ’ απαυτό
στο διάβολο το θυμιατό
και θα συνεχεί τα ίδια
κι ας του κλάνουνε τ΄@ρχίδι@.

ΣΧΟΛΙΑ ΠΑΝ ΒΛΑΧΑΚΗ

Ενας παπάς απο το Π Άστρος ειχε την ατυχία να χάσει την παπαδιά του. . Έκανε σχέση με μια κυρία. Οι κρατούντες τον εξόρισαν στο Λεβίδι της Αρκαδίας. Εκεί συνήψε ερωτική σχέση με μια υπηρέτρια. Τον ξύρισαν και μετά σαν λαϊκός παντρεύτηκε κ λ π..... Ο Κοσμόγιαννης του σκάρωσε ποίημα. Του το έστειλε με γράμμα στο Π. Άστρος. Ο Παπάς του απάντησε γιατί ηταν φίλος του. Στα σχόλια του ο Κοσμόγιαννης στηλιτεύει τους Πατριαρχαδες και τους Δεσποτάδες που δεν επιτρέπουν στους παπάδες να παντρευτούν όταν χάνουν το έτερον ήμισυ. Καλά έκανε έπρεπε να έχει και αυτός μια γυναίκα .... Γ@μ@γε δεν γ@μιοτ@νε ας  του κλάσουνε τ @ρχ*δι@ . Ηταν καλός παπάς ..

Τα αποκριάτικα τραγούδια, και ιδιαίτερα τα άσεμνα, αντιπροσωπεύουν ένα ρεπερτόριο του οποίου η καταγραφή, μελέτη και ανάλυση παρέμεινε στο περιθώριο, σε σχέση με την έρευνα των υπόλοιπων κατηγοριών του ελληνικού δημοτικού τραγουδιού, εξαιτίας της ιδιαιτερότητας και της τολμηρότητας του περιεχομένου του, για τα μέτρα της αστικής ηθικής.....          Λ. Λιάβας

Δευτέρα 11 Μαρτίου 2013

Ο ΙΕΡΕΑΣ ΜΑΣ.



      ΓΕΩΡΓΙΟΣ Β. ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ - ΠΑΠΑΓΙΩΡΓΟΥΛΗΣ (1909 –1987)
  Παν/της (Τάκης ) Ι. & Δ. Βλαχάκης
 Αγιάννης, γλυκό φθινοπωρινό Σαββατιάτικο απόγευμα, του 1967 στο Κουτρί. Παράξενο το φως την εποχή αυτή, παίζαμε ποδόσφαιρο προσέχοντας τα πεύκα μας. Πατάγαμε στα ιερά χαλάσματα της κατεστραμμένης Σχολής του Καρυτσιώτη. Φωνάζαμε, ιδρώναμε, βρίζαμε, σπάζαμε τα πόδια μας , ηταν βλέπεις πρωτόγονη η  μπάλα μας.
  Απο τον Κακολαίο ξαγάντισε ενας μαύρος γάιδαρος. Στην πλάτη του ο Παπα Γιώργης ο Γαρδικιώτης ή Γιωργουλής. Συνειρμικά στο μυαλό μου ήρθε η φράση  << ...μή φοβού θύγατερ Σιών΄ ο βασιλεύς σου έρχεται καθήμενος επί πώλον όνου >> κατά Ιωάννην ευαγ ιβ΄1-18.  Ασκητικός , ψηλός, λεπτός με τα άσπρα του γένια και το γαλήνιο πρόσωπο. Ο σεβάσμιος παπάς μας, ερχόταν απο το Χάραδρο – Ντρεστενά- για να μας λειτουργήσει. Σταματήσαμε τις  φωνές, τις  παιδικές βρισιές μέχρι να περάσει. Με αυτο τον τρόπο  τον υποδεχτήκαμε εμεις, χωρίς  βαγιόκλαρα  και φοινικόκλαρα. Ο σεβασμός στον ιερέα μας ηταν δεδομένος, δεν  μας τον επέβαλε κανείς. Ο κυρ Μεντιος ηταν κουρασμένος τα αυτιά του πεσμένα. Ο φουκαράς ειχε έρθει 1:30 ώρα δρόμο.
 Αύριο θα πρέπει να είμαστε καθαροί, κατακάθαροι για την εκκλησία. Είχε πλύσιμο στη σκαφίδα, μπαίνει και αυτο το λευκό σαπούνι  στα μάτια και τσούζει η καυστική σόδα. Ποίοι θα πηγαίναμε στο ιερό; Ποια καμπάνα θα κτυπήσει ; Του Προδρόμου ή του Αγιώργη; Μάλλον στον Πρόδρομο θα λειτουργήσει  αύριο. Μετά απο ώρα  ακούσθηκαν οι  γλυκείες δίδυμες καμπάνες στου Πρόδρομου. Αυτή του Αγιώργη είχε κάτι το αγριωπό, μας θυμίζει ότι πρέπει να πηγαίνουμε στο σχολείο πρωί- απόγευμα, την άκουγα σε λύπες , σε πυρκαγιά, σε συγκέντρωση των κατοίκων κ. α.  Η Βαριά μεταλλική φωνή της με τρόμαζε. Η αντίφαση ειναι ότι πολλά πρωινά την κτύπαγα κατόπιν εντολής της δασκάλας μας για να πάμε στο σχολείο. Οταν την κατέβασαν απο την Πλατάνα και την έβαλαν στο καμπαναριό χάλασε ο ήχος της.
     Ο Μακαριστός ιερέας μας ήταν υπόδειγμα ιερωμένου και ανθρώπου. Ηταν σωστός οικογενειάρχης . Η πρεσβυτέρα ήταν κόρη του  Αγιαννίτη πρακτικού γιατρού και ταβερνιάρη  + Ηλία  Άρχοντα. Απέκτησαν  δυο γιους και μια κόρη. Τα παιδιά τους έγιναν σωστοί άνθρωποι στην κοινωνία. Δυστυχώς ο μεγαλος γιος τους ο Βασίλης δεν ειναι πια κοντά μας. Ο εγγονός του ο Σταύρος  γιος της Ελένης  μου έδωσε τις χρονολογίες. Θα πρεπει καποτε να μαζευτούμε οι παλιοί να κάνουμε μια μικρή τιμητική γιορτή στη μνήμη του, καθώς και στη μνήμη των δασκάλων μας. Αν η σεμνότητα και το ήθος τους δεν θα το επέτρεπαν.  Από τους λιγοστούς ιερωμένους που εκτιμούσε το ποίμνιο του, έχοντας στον τομέα αυτό αμφίδρομη σχέση. Ήταν μειλίχιος ποτέ δεν μας μάλωσε αν και φωνασκούσαμε καμιά φορά στον Αγιώργη και στον Πρόδρομο.  Προσπαθούσαμε να τον κάψουμε βράζοντας υπερβολικά << το ζέον >>. Χαμογέλαγε καλοσυνάτα που  έβλεπε τις προσπάθειες μας, με το καμινέτο και τα κεριά.  Το έφτιαχνε, έκοβε τον άρτο με την λόγχη και με κατάνυξη τελούσε την θεια λειτουργία.
         Φώτο απο το κάδρο στο πρώην βενζινάδικο του Μήτσου Αλουπογιάννη – Φούντα .            
   Μόνο μια φορά τον είχα ακούσει να υψώνει λίγο τον τόνο της φωνής του στον αείμνηστο αδερφό του τον μπάρμπα Μαρίνο τον Γαρδικιώτη- Γιοργουλή ή Μαιστοπ. Το  θέμα, η διάφορα τους  ήταν αυστηρά θρησκευτικού περιεχομένου. Ακόμα και τότε η μορφή και η φωνή, του εξέπεμπαν μια γλυκιά ηρεμία. Ανάμεσα στα άλλα  του συνέστησε να εκκλησιάζεται, να  εξομολογηθεί,να μην βλαστημάει, να κοινωνήσει να, να, να...  
  Ο μπάρμπα Μαρίνος η  μεγάλη αυτή καρδιά, ο χιουμορίστας και πανέξυπνος άνθρωπος του απάντησε γελώντας το εξής: << Πολύ καλά όλα αυτά. Όταν πας στον παράδεισο να απλώσεις τη μαγκούρα σου να πιαστώ να έρθω και εγώ απάνω >>. Τότε του είπε << ο καθένας για την ψυχή του, δεν  βγάζω άκρη μαζί σου >>  !!    Χαμογέλασα, μέσα μου επικρότησα την θέση του μπάρμπα Μαρίνου ή Μαιστοπ – είχαν αρχίσει βλέπεις να με καβαλάνε τα  δαιμόνια της αμφισβήτησης - αλλά κουβέντα.  Εκτιμούσα τον μπάρμπα Μαρίνο. Κάποτε τα γαϊδούρια μας τσακώθηκαν εκεί στην πίσω γειτονιά. Δαγκωνιές κλωτσιές παραλίγο να γκρεμίσουν το γέροντα. Τράβαγα εγώ μικρο παιδί τίποτα. Κατόρθωσε και κατέβηκε, τότε  έριξε αρκετές  με τη μαγκούρα στο δικο του, εκείνο έφταιγε κατά την κρίση του. Ακουσα  και κάποιες ευλογίες  του !!! Τα παταλιακά παραλίγο να μας .... σκοτώσουν,  ηταν Άνοιξη βλέπεις!!! Εγώ τράβαγα τη γαϊδούρα απο τ αυτιά. Τότε  άρχισε να γελάει, λυθήκαμε στα γελια !!!!!!!
   Στον Αγιάννη οι άνθρωποι μιλάγανε μεταξύ τους . Μετά την εκκλησία αν είχαν χρήματα πίνανε καφέ, τα παιδιά καταβροχθίζαμε το περίφημο γλυκό κερασάκι, στο καφενείο της πλατείας. Είχαμε  επικοινωνήσει για 15 μέρες, δεν είχαμε κάθε Κυριακή εκκλησία. Ο παπα Γιώργης ήταν εφημέριος Χαράδρου. Αγαπούσε το Χωριό και χωριανούς του. Κατόπιν αδείας  του δεσπότη ιερουργούσε στις κατανυχτικές εκκλησίες μας. Ενα  περιστατικό η παπαδιά ειχε φέρει το μικρο τότε Γιώργη του αείμνηστου Βασιλη. Το ζωηρότατο αεικίνητο  παιδάκι έτρεχε, σα σφαίρα μέσα στην εκκλησία .  Ήθελε να πάει μέσα ιερό που έβγαζε τα άμφια ο παππούς του . Εγώ καθόμουνα έξω  χάζευα τα βγαλμένα μάτια των άγιων απο τις λόγχες των Αραπάδων του Ιμπραιμ. Μου αρέσει και τωρα να βλέπω τις αγιογραφίες στον Αγιώργη.  Οι γυναίκες με την πρεσβυτέρα  κουβεντιάζανε, ηταν έτοιμες να βγουν στη πλατεία.
                                     Φώτο Ηλία Κ. Άρχοντα απο το διαδίκτυο.
  - Μην αφήνεις παιδάκι να μπει μέσα ιερό δεν κάνει μου είπαν.
Έπιασα το μικρο κάτι του είπα, τον κράτησα από το χέρι. Τότε κρυφά του τράβηξα απαλά σχεδόν χαϊδευτικά  τ αυτιά  του για πλάκα. Αν το διαβάσει του χρωστάω κέρασμα για να εξιλεωθώ. Ο παπάς είδε τη σκηνή και χαμογέλασε. Κατάλαβε ότι έπαιζα με το μικρό. Βγήκε τον παρέλαβε και τον χάιδεψε  με αγάπη, θυμάμαι ότι αγαπούσε όλα τα παιδιά.
Τα παιδιά επικοινωνούν και θυμούνται εικόνες. Τέλος Οκτώβρη κοντεύαμε να κατεβούμε στο Γιαλό , οι γονείς μου  σπέρνανε στην Πλάκα, στο Ξερόρεμα, στο Ξεροκάμπι.  Χάζευα στο δρόμο και απολάμβανα τις τελευταίες μέρες στο Χωριό. Βαρύ πράγμα ο κάμπος και εκείνες οι ελιές ...  Ποιο πάνω απο του Λυσσαίου το μαγαζί ο σεβάσμιος ιερέας έσπερνε κριθάρι .
<< ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ. καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτὸν......>> Παραβολή του Σπορέως : Λουκ. η΄ 4-15
    Κατόπιν άρχισε το όργωμα ( έκανε ζευγάρι ) με  δυο γαϊδουράκια. Εντύπωση μου προκάλεσε  ότι στην αναβολή δεν πέταγε το αλέτρι. Ρώτησα τον πατέρα μου, και μου απάντησε  ότι δεν βιαζότανε ο παππούς και ότι ειναι γέρος , το χωραφάκι ηταν λίγο. Ο τυχερός γάιδαρος  την άνοιξη θα ειχε το εκλεκτό φαγητό του το σανό. Με τις πράξεις του έσπερνε την αγάπη στους απλούς ανθρώπους. Δεν ακουσα γιαυτόν ποτέ κακό λόγο απο κανένα . Κατά τη ταπεινή μου γνώμη ετσι πρεπει να συμπεριφέρονται οι λειτουργοί του ύψιστου. Ανθρώπινα και ταπεινά ....
 Αργότερα  11- 12 χρονών τον βοηθούσα  ψάλλοντας μόνο την
ακολουθία του εσπερινού. Τι  νοήματα, τι γαληνή, αχ αυτή η Ελληνική γλώσσα της εποχής του ευαγγελίου, τι τρομερή γλώσσα. Με ενεθάρρυνε   να μάθω να ψάλω και τις άλλες ακολουθίες.  Κάποια στιγμή μου είπε: << Συζητήσαμε με τον μπάρμπα Αντρέα τον Αγρανιώτη, αν θέλεις να γίνεις παπάς στον Αγιάννη. Το εχει πει στον πατέρα σου αλλα εσύ πρεπει να αποφασίσεις. Είναι δύσκολη απόφαση >>. Δεν με πίεσε ούτε αντέδρασε οταν του είπα : <<  Όχι παππού θα κάνω κάτι άλλο στη ζωή μου>>. Αυτο το εκτιμώ αφάνταστα, ακολούθησα άλλους δρόμους.
Αν ο χρόνος γυρνούσε πίσω θα ήθελα να ψάλλω ξανά  το εξής :       <<  ..... Αναβαίνουσιν όρη και καταβαίνουσι πεδία εις τον τόπον, ον εθεμελίωσας αυτά. Όριον έθου, ο ου παρελεύσονται, ουδέ επιστρέψουσι καλύψαι την γην. Ο εξαποστέλλων πηγάς εν φάραγξιν, ανά μέσον των ορέων διελεύσονται ύδατα. Ποτιούουσι πάντα τα θηρία του αγρού, προσδέξονται όναγροι εις δίψαν αυτών. Επ’ αυτά τα πετεινά του ουρανού κατασκηνώσει, εκ μέσου των πετρών δώσουσι φωνήν. Ποτίζων όρη εκ των υπερώων αυτού· >>
Θα το έψαλλα μόνο με τον παπα  Γιώργη. Με τους σημερινούς ιερωμένους δεν θέλω ... << Θού Κύριε, φυλακήν τω στόματι μου ..>> Βάλε μου, Κύριε, φρουρά στο στόμα μου. εδφ 3 /141 μετ 70α    Ψαλ Δαβίδ.