Παρασκευή 11 Απριλίου 2014

ΔΗΜ. ΣΑΚΑΛΗΣ.

 
Επιμέλεια
Παν. Ι.Δ. Βλαχάκης.
Απρίλης 2014.

                          Δημήτρης Θεμ. Σακαλής.

Ο Δημήτρης Σακαλής του Θεμιστοκλή και της Άννας ( Αννιώς )το γένος Τρυποσκούφη γεννήθηκε στο Άστρος της Κυνουρίας το 1938. Η καταγωγή του όπως των περισσοτέρων Αστρινών είναι από τον Αγιάννη του Άστρους νυν της Β΄ Κυνουρίας. Το πατρικό του σπίτι ,του μπάρμπα Θεμιστοκλή του Αγρονόμου, είναι κοντά στην πλατεία του Αγιώργη. Τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Άστρος.   
                                             
                                                     Δημήτρης Θεμ. Σακαλής.
Σπούδασε στη φιλοσοφική σχολή του Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών και έλαβε το πτυχίο του Φιλολογικού τμήματος. Υπηρέτησε σε σχολεία της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τότε Μ.Ε. από το 1962 μέχρι το 1968. Ανάμεσα τους και στο Γυμνάσιο –Λύκειο του Άστρους – Τώρα έχει το όνομα του.
Το 1968 κέρδισε τριετή υποτροφία από το Ι.Κ.Υ για το πανεπιστήμιο της Κολωνίας. Το 1972 υποστήριξε την διδακτορική του διατριβή με τίτλο << Die Datierung Herons von Alexandrien>> Koln 1972( H Xχρονολόγηση του Ήρωνα από την Αλεξάνδρεια >> Ο Δημ Σακαλής ανέλαβε μια πολύ δύσκολη και εξειδικευμένη εργασία . Ο Ήρωνας ο Αλεξανδεύς είναι ένα πρόβλημα που ακόμα δεν έχει βρεθεί οριστική λύση. Ο Δημ. Σακαλής επιγραμματικά και με σαφήνεια ανάπτυξε τα συμπεράσματα του και έβαλε την σφραγίδα του στη λύση του δύσκολου αυτού θέματος.
Δίδαξε στη Βαρβάκειο το σχολ. έτος 1973-74.
                             

Εορτασμός Β Εθνοσυνέλευσης - Παρασκευή του Πάσχα- στο  ιστορικό Τίλιο  στο Άστρος μαζί με μαθητές και συναδέλφους .
Το 1974 ανέβηκε στο Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων. Υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις και ανέβηκε όλους τους βαθμούς της ιεραρχίας. Προσθέτω με την αξία του και χωρίς τα τερτίπια που χρησιμοποιούν κάποιοι << Πανεπιστημιακοί>>. Είχε πολλές αρετές και προπαντός τον χαρακτήριζε το ήθος και η εργατικότητα. Ας δώσω το λόγο σε δυο πανεπιστημιακούς που τον γνώριζαν και υποκλίνονταν στον άνθρωπο και στο έργο του.

«Ανέβηκε  βουνά της Ηπείρου μαζί με την Οικογένειά του αφήνοντας μια βολική θέση στο Αρσάκειο στην Αθήνα εφοδιασμένος με λαμπρές σπουδές στο Πα­νεπιστήμιο της Κολωνίας. Είχε μπροστά του το όραμα της ανύψωσης του ακριτικού μας Πανεπιστημίου τη στιγμή που στη χώρα μας μετά την ε­πάρατη επταετία ξαναγύριζε η αισιοδοξία και ξαναζωντάνευε η Παιδεία. Κυρίως όμως είχε τη φιλοδοξία. να αφιερώσει όλες τις δυνάμεις του στην καλλιέργεια της επιστήμης του που ήταν η Κλασική Φιλολογία…» ►1

<< ο Δημ Σακαλής δούλεψε σκληρά όλα αυτά τα 19 χρόνια που ήταν κοντά μας . Η ατομική προοπτική του , η εξέλιξη του και η ανέλιξή του στην πανεπιστημιακή ιεραρχία ήρθαν σαν ώριμος καρπός της επίπονης και μακροχρόνιας προσπάθειας του και όχι ως δική του συστηματική επιδίωξη. Ο δικός του στόχος ήταν άλλος: να συμβάλει στην προώθηση της επιστημονικής έρευνας στην πατρίδα μας  γύρω από τον αρχαίο κόσμο….>> ►2
Το επιστημονικό του έργο είναι τεράστιο Δάσκαλος και Επιστήμονας με όλη τη σημασία της λέξης. Δεν είναι ο σκοπός μου ούτε έχω τις γνώσεις για να αναφερθώ σε αυτό. Θα παραθέσω την εργογραφία του και όποιος θέλει και έχει τις γνώσεις ας ανατρέξει σ αυτήν . Είναι εξειδικευμένα άκρως επιστημονικά θέματα. 
                         
                                   Στα αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου το 1966.
Θέλω να γράψω δυο λόγια για τον άνθρωπο Δημ  Σακαλή. Τον θυμάμαι ευγενικό, ήρεμο ,σοβαρό και σεμνό. Δεν είχα την τύχη να τον έχω δάσκαλο. Είχα την τιμή να έχω καθηγήτρια για ένα χρόνο τη σύζυγο του  την ευγενική και υπομονετική με μας την αείμνηστη Βασιλική Βασ. Παπαδάκου . Απέκτησαν δυο αγόρια τον Θεμιστοκλή και τον Βασίλη. Με το Βασίλη μιλάμε,  τον ευχαριστώ που με βοήθησε σε αυτή την απλή αναφορά - ταπεινό μνημόσυνο και ένδειξη ευγνωμοσύνης για ένα μεγάλο συμπατριώτη μας.
            
                                  ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ Δ. Θ. ΣΑΚΑΛΗ

    (i) Για την αρχαία επιστήμη:
1. Die Dαtierzιηg Heroηs voη Alexαndrien (δ΄δ., Κoln 1972, S. 167).  (Η χρονολόγηση του Ήρωνα από την Αλεξάνδρεια) Η διδακτορική του διατριβή
(ίί) Για τον αττικισμό και το Λουκιανό:
2. «Κριτικά και ερμηνευτικά στον Σολοικιστή του Λουκιανού» (Δωδώνη 5(1976) 75-92).
3. «Ανάττικα και Ψευδαττικά από τον αττικιστή Μοίρη» (Δωδώνη
6 (1977) 442-70)
   4. Η γνησιότητα του ((Ψευδοσοφιστή» του Λουκιανού (Δωδώνη, Παράρτημα 13, Γιάννενα 1979, σσ. 85).
      (ϊϊί) Για τον Πλάτωνα:
      5. Ιωνικό Λεκτικό στον Πλάτωνα. Μέρος Α' Σύνταξη (Δωδώνη,
Παράρτημα 9, Ιωάννινα 1978, σσ. 220).
      6. Ιωνικό Λεκτικό στον Πλάτωνα. Μέρος Β' Φωνητική (Δωδώνη,
Παράρτημα 15, Ιωάννινα 1980, σσ. 158).
      (ίν) Για τους Ιπποκρατικούς:
      7. «Beitrage zu den Pseudo-HiIJpokratischen Briefen» (Πρακτικά του Συνεδρίου  Actes du IVe Colloque interηαtionαl Hippocrαtique (Lausanne, 21-26 Septembre 1981) Geneve 1983, 499-514).
      8. Ιπποκράτους Επιστολαί.  Έκδοση Κριτική και Ερμηνευτική
(Ιωάννινα 1989, σσ. 402).
      (v) Για την αρχαία τραγωδία:
      9. «ο ρόλος του Τεύκρου στην Έλένη του Ευριπίδη» (Δωδώνη 9
(1980) 137-74).
10. «Κριτικές και ερμηνευτικές παρατηρήσεις στην Ελένη του Ευριπίδη» (Δώδώ1'17 10(1981) 49-84).
11. «Αισχύλος Ετοιμόλογος»: «Νοmina Ominα στους Πέρσες του Αισχύλου» (Δωδώνη 13(1984) 57-85),
12. «Φιλολογικά μελετήματα στην αρχαία ελληνική τραγωδία» (Αρχαιογνωσία 3 (1987) 49-79).
    13. «Συμβολή στην απoκατάσταση των τραγωδιών του Σοφοκλή»
(Δωδώνη: Φιλολογία 18(1989) 109-30).
14. « Αναθεωρήσεις στις τραγωδίες του Αισχύλου: Ι Επτά επί Θήβας
(Δωδώνη: Φιλολογία 19 (1990) 171-207).
15. « Αναθεωρήσεις στις τραγωδίες του Αισχύλου: ΙΙ Ικτίδες (Φηγός,
τιμητικός τόμος για τον καθηγητή Σωτήριο Δάκαρη, Ιωάννινα (τυπώνεται).
Σημειώσεις.
►1   Ιωάννης   Βεργάδος, Πρύτανης Πανεπιστήμιου Ιωαννίνων. (Φιλολογικό μνημόσυνο Δευτέρα 18 Απριλίου 1994
►2   Μαίρη   Μάτζιου.  (Φιλολογικό μνημόσυνο Δευτέρα 18 Απριλίου 1994 )

Πέμπτη 10 Απριλίου 2014

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ.




   Γράφει ο
Παν. Ευαγ Βέμμος.     
                                   Περιβάλλον!!!!!!!
                   κάποτε περίσσευαν τα μεγάλα λόγια, τώρα λεηλατείται …


Κάποτε, πριν  την κρίση, ενώ περίσσευαν τα μεγάλα λόγια για την προστασία του περιβάλλοντος και την αειφόρο ανάπτυξη, εξελίσσονταν η προσπάθεια μεγάλων οικονομικών συμφερόντων και των πολιτικών εκπροσώπων τους για αναθεώρηση του άρθρου 24 του συντάγματος που βάζει κάποια εμπόδια στην δράση τους και δίνει το δικαίωμα στον κάθε πολίτη να προβεί σε ενέργειες για την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος. Οι δράσεις αυτές των πολιτών και οργανώσεων απέτρεψαν αφενός την αναθεώρηση του άρθρου 24, αφετέρου κατόρθωσαν να προστατεύσουν κάποια, δυστυχώς λίγα, ιδιαίτερου ενδιαφέροντος οικοσυστήματα. Όμως, η γενική εικόνα είναι απογοητευτική για τον τόπο. Το γεγονός αυτό αποδεικνύουν η ανεξέλεγκτη και άναρχη δόμηση σε παραλίες και βουνά, ο περιορισμός των δασών και δασικών εκτάσεων από πυρκαγιές που κύρια οφείλονται σε ανθρώπινη δραστηριότητα και η ουσιαστική αλλοίωση του οικιστικού περιβάλλοντος με τις κατεδαφίσεις παραδοσιακών κτηρίων και την οικοπεδοποίηση ακόμα και αρχαιολογικών χώρων. 
                                       
                                                        Ανεμογεννήτριες. 
Οι περιβαλλοντικές μελέτες που πρέπει να προηγηθούν σε κάθε έργο κατάντησαν «φύλλο συκής», αφού η σύνταξη και ο έλεγχος επαφίεται στα ίδια συμφέροντα των μεγάλων εταιρειών και στο διαπλεκόμενο μ’ αυτές κρατικό μηχανισμό. Η αλήθεια «ότι το περιβάλλον το έχουμε δανειστεί από τα παιδιά μας» δυστυχώς ελάχιστα επηρεάζει τις αποφάσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης και κυβέρνησης.
Τα μεγάλα και παχιά λόγια για τις περιοχές NATURA, τα οικολογικά, πολιτιστικά και αρχαιολογικά πάρκα ξεχάστηκαν, οι θεσμοί που δημιουργήθηκαν διαλύονται, η χρηματοδότησή τους μηδενίζεται και επιτρέπεται να κτίζουν ανεξέλεγκτα και να εκμεταλλεύονται ασύστολα τις περιοχές αυτές ντόπια και ξένα μεγάλα συμφέροντα στο όνομα της ανάπτυξης και του ξεπεράσματος της οικονομικής κρίσης. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει το προσφάτως ψηφισθέν πολυνομοσχέδιο που επιτρέπει την δόμηση στις περιοχές NATURA  και οι ΕΟΖ («ελεύθερες» οικονομικές ζώνες) που προωθούνται αφήνουν ανεξέλεγκτη την οικονομική δράση πέρα από κάθε κρατική νομοθεσία που αφορά το περιβάλλον και τα εργασιακά δικαιώματα.
                                           
                                                            Μουστός.
Η Αρκαδία που τόσο έχει υμνηθεί διαχρονικά για το μοναδικού φυσικού κάλλους και ποικιλότητας περιβάλλον, κινδυνεύει να καταντήσει ο σκουπιδότοπος της χώρας και της Ευρώπης. Η διαχείριση των σκουπιδιών με τη δημιουργία μεγάλης βιομηχανικης μονάδας στην Παλιόχουνη είτε αλλού και η επιδίωξη κατασκευής ΧΥΤΑ βιομηχανικών αποβλήτων στη Μεγαλόπολη, θα προξενήσει πέραν των άλλων μόλυνση σε ένα πολύτιμο φυσικό αγαθό ιδιαίτερης σημασίας και στο μέλλον, το νερό. Ο υδροφόρος ορίζοντας της Μεγαλόπολης, ο μεγαλύτερος της Πελ/σου, τροφοδοτεί τις πηγές σε τρεις γειτονικούς νομούς. Η Τρίπολη,  μια μεσαία πόλη με βιομηχανική περιοχή έχει μικτό σύστημα αποχέτευσης και απορρίπτει τα ημικατεργασμένα απόβλητά της στον υδροφόρο ορίζοντα και αν λάβουμε υπόψη το υψόμετρο και την ροή των νερών στους γειτονικούς νομούς, κατανοούμε τους κινδύνους που δημιουργούνται για την Πελ/σο. Είναι τεράστιες οι διαχρονικές ευθύνες των δήμων,της νομαρχίας της περιφέρειας και της κυβέρνησης για τα μεγάλα αυτά ζητήματα, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια.                
                                           Στον Πάρνωνα μετά την καταστροφή.
Οι ορεινοί όγκοι Μαινάλου και Πάρνωνα, που τα δάση τους κινδυνεύουν με κατάρρευση από τον μεγάλο περιορισμό της υλοτομίας και των δασικών καλλιεργειών, γίνεται ο χώρος επέλασης μεγάλων συμφερόντων μετά την κατάργηση της προστασίας ως περιοχές NATURA. Οι μικρομεσαίες τουριστικές επιχειρήσεις που λειτουργούν στα χωριά της περιοχής πέρα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν από την κυβερνητική πολιτική, θα αντιμετωπίσουν και τον αθέμιτο ανταγωνισμό των μεγάλων τουριστικών αλυσίδων και θα γίνουν τελικά το μεγαλύτερο μέρος λεία τους. Τα οικολογικά πάρκα Πάρνωνα και Μαινάλου χωρίς χρηματοδότηση και θεσμική στήριξη αυτοδιαλύονται. Το πρόγραμμα Life στο Μαίναλο έχει πια εγκαταλειφθεί, αφού και ο φορέας παρακολούθησης καταργήθηκε  και ενσωματώθηκε σε άλλη υπηρεσία.
Τα σκάνδαλα από καταπατήσεις, παράνομες εκχερσώσεις και δραστηριότητες στους υγρότοπους Μουστού και Μπαταρόλα «κουκουλώνονται» με πολιτικές παρεμβάσεις και οι ιδιαίτερης σημασίας υδροβιότοποι καταστρέφονται.
Με μια περιπλάνηση στους σημαντικούς αρχαιολογικούς μας χώρους, διαπιστώνει κανείς την εικόνα της εγκατάλειψης παρά τις φιλότιλμες προσπάθειες χωρίς χρήματα και με ελάχιστο προσωπικό των υπηρεσιών. Η πολιτιστική μας κληρονομιά, το μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα της Αρκαδίας και της Πελ/σου για ανασυγκρότηση και πρόοδο, είναι σε μεγάλο βαθμό έξω από τα προγράμματα που προωθούνται, αφού θεωρούνται ζητήματα, πολιτικά επικίνδυνα που θυμίζουν άλλες ευκλεείς εποχές και κοινωνικές δράσεις.
Τα πρόσφατα αλλά και παλαιότερα γεγονότα στις φυλακές «υψίστης ασφαλείας», δημιουργούν πρόσθετες ανησυχίες στους κατοίκους της περιοχής, αφού παράγοντες του τόπου παρασκηνιακά επιδιώκουν τέτοιου είδους φυλακές. Να τους θυμίσουμε ότι η περιοχή μας με τις υπάρχουσες φυλακές καλύπτει τις εθνικές υποχρεώσεις της και γνωρίζουμε καλά ότι οι φυλακές «υψίστης ασφαλείας» δεν σωφρονίζουν αλλά αναπαράγουν το έγκλημα.
Αυτές οι σκέψεις και οι προβληματισμοί αν γίνουν αντικείμενο του προεκλογικού διαλόγου μπορεί να συμβάλλουν στην κατανόηση του πολιτικού προβλήματος της χώρας και στην αναγκαιότητα απαλλαγής από αυτή την πολιτική. Η δημιουργία ενός προγράμματος ανασυγκρότησης της περιοχής με περιβαλλοντικές και κοινωνικές διαστάσεις, και κυρίως οι φορείς διαχείρισης των περιβαλλοντικών ζητημάτων από το δημόσιο  είναι όσο ποτέ άλλοτε απαραίτητο. Ένα ενιαίο μέτωπο δράσης κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων είναι ίσως ο μόνος δρόμος για εθνική και δημοκρατική διέξοδο από την κρίση.

Τετάρτη 9 Απριλίου 2014

Ο ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΓΙΩΡΓΗΣ ΜΑΝΤΑΣ.




Γράφει η  Ελένη Τετώρου.  Ο ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΓΙΩΡΓΗΣ ΜΑΝΤΑΣ

΄Ησουν αμούστακο παιδί
Μ΄ ένα γυλιό στον ώμο,
Που στο βουνό ανηφόρισες
Να φτιάξεις νέο κόσμο.

Τον ήλιο είχες στη ματιά
Και στην καρδιά ελπίδα,
Να κτίσεις με τους σύντροφους
Μια δίκαιη πατρίδα.

Πάλεψες να χουνε ψωμί
Όλοι οι πεινασμένοι,
Δικαιοσύνη κι ανθρωπιά
Κι οι καταφρονεμένοι.

Για αυτά σου τα οράματα
Και την αγνή σου την ψυχή,
Σε σταύρωσαν οι δικαστές
Σε κλείσαν φυλακή.

Άντεξες  βάσανα πολλά
Πείνα, ξύλο στερήσεις,
Μα ήσουν πάντα ακλόνητος
Στις ίδιες πεποιθήσεις.

Το ΄65 σ΄ άφησαν
Έξω να βγείς και πάλι,
Στα πόδια σου εστάθηκες
Κι άρχισες βιοπάλη.

 Και σαν περάσαν δύσκολα
Της χούντας μαύρα χρόνια,
Πάλι ανασκουμπώθηκες
Κι άρχισες τον αγώνα.

Μαζί με άλλους έδινες
Το δίκαιο τον αγώνα,
Και πάνω απ΄ όλα έβαζες
Το Κ.Κ.Ε. το κόμμα.

Με την ψηλή σου τη θωριά
Πρώτος στις συγκεντρώσεις,
Φώναζες τα συνθήματα
Οργή , παλμό να δώσεις.

Και τώρα ήρθε η στιγμή
Στου σούρουπου το γέρμα,
Όλη αυτή η ωραία ζωή
Να φτάσει ως το τέρμα.

Πέθανες όπως ήθελες
Δέντρο στητό πανώριο,
Με τα μυαλά σου ξάστερα
Διάβηκες σ΄ άλλο κόσμο.

Κοιμήσου τώρα αγωνιστή
Κοιμήσου αναπάψου,
Στο χώμα της πατρίδας σου
Που θελες  να σε  θάψουν.

                                      
                                  Εξώφυλλο  του βιβλίου  εκδόσεις Σ.Ε 2006
Σχόλια. Παν. Ι.Δ. Βλαχάκη.
1) Tο ποίημα αυτό είπε η ανιψιά του Ελένη Τετώρου - κόρη της αδερφής του Ερασμίας, από τον Αγ. Αντρέα - στη σεμνή κηδεία του που έγινε στη γενέτειρά του τα Βούρβουρα της Κυνουρίας. 
2)  Το Γιώργη το Μαντά είχα την τύχη να τον γνωρίσω σε  κοινούς ταξικούς αγώνες φοιτητών και  οικοδομών το 1981. Τον θυμάμαι σε πολλές πορείες και εκδηλώσεις. Ήταν από τους συνεπείς και καθαρούς αγωνιστές του λαϊκού μας κινήματος. 
3) Σο βιβλίο του αναφέρει πολλά σημαντικά γεγονότα της σύγχρονης ιστορίας μας. Η προσωπική συμβολή ενός απλού χωριατόπαιδου. Στη μνήμη του αναφέρω τα λόγια από ένα δημοτικό τραγούδι που του έλεγα συχνά όταν τον χαιρετούσα με μεγάλο σεβασμό !! << κουμπάροι ΄φάγαν το Μαντά κουμπάροι και το Ζαχαριά >> Προγονός του ηταν ο προεπαναστατικός κλέφτης…..μου έσκαγε ένα πλατύ χαμόγελο ….

4) Παραθέτω ένα μικρο τμήμα από το σημείωμα του έκδοτη:
<<…Το βιβλίο του Γιώργη Μαντά << 'Ο, τι θυμήθηκα από τη συμμετοχή μου στους αγώνες της γενιάς μου, 1942-2004 >> αποτελεί την προσωπική καταγραφή μιας υπερεξηντάχρονης πορείας του αγωνιστή. Μέσα από τις σελίδες του περνάει η ένταξή του στο κίνημα και το ΚΚΕ, η συμμετοχή του στην Εθνική Αντίσταση, το Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας, την καταδίκη του από Στρατοδικείο, τις φυ­λακές, τα Γιούρα, την αποφυλάκισή του με όρους, την ένταξή του στην ΕΔΑ, τη διαδρομή του στην περίοδο της δικτατορίας 1967-1974, τη δράση του από τη μεταπολίτευση μέχρι το 2004.
Όπως ο ίδιος γράφει στην εισαγωγή, οδηγήθηκε στο γράψιμο αυτού του βι­βλίου έπειτα από παρότρυνση πολλών συμπολεμιστών, συγκρατούμενων, γνω­στών και συγγενών του.
Δίσταζε όμως μιας και δε θεωρούσε τον εαυτό του «γραφιά». Τελικά πήρε τη μεγάλη απόφαση να γράψει και ζητά προκαταβολικά όποιος διαβάσει το βι­βλίο του να τον κρίνει με επιείκεια. Όπως δηλώνει στις προθέσεις του δεν εί­ναι να ξύσει πληγές.
Προσπάθησε να πει τη δική του αλήθεια πάνω στα γεγονότα. Και όπως χα­ρακτηριστικά τονίζει: «Αν κάποιους αυτό τους πειράξει, δεν είναι στις προθέσεις μου. Η αλήθεια πολλές φορές πονάει Είναι όμως και επαναστατική.»
Το βιβλίο χωρίζεται σε 9 κεφάλαια.
Στο πρώτο κεφάλαιο αναφέρεται στο χωριό του Βούρβουρα Κυνουρίας,
στους συγγενείς του και την παιδική του ζωή ως το 1941…………...>>

Κυριακή 6 Απριλίου 2014

ΠΟΙΕΙΝ 100 ΜΑΘΗΤΕΣ 100 ΠΟΙΗΜΑΤΑ.


Παρουσίαση. 
Παν. Ι.Δ. Βλαχάκης                                       
  Απρίλης 2014 

  Τι να πρωτοδιαλέξω   θα  ήμουν ευτυχής να έβαζα όλα τα ποιήματα των παιδιών !! ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΤΟ  ΔΩΣΤΕ ΤΟ ΣΕ ΜΙΚΡΟΤΕΡΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ  ΚΑΛΟ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙ.
 Διάλεξα  δυο :
                                        
1)   <<  Όχι στη βία ….>> του  Χαράλαμπου Τακλή. ( Πρέπει να είναι γιος συμμαθητή μου ).  Δυστυχώς σε κάποια σχολειά η βία είναι στην πρώτη γραμμή. Θέλω να πιστεύω ότι στο δικό μας ΕΠΑΛ του Άστρους,  δεν υπάρχει τέτοιο θέμα. Τα τελευταία χρόνια βλέπω κτυπήματα στο κεφάλι στα μούτρα,  πρωτόγνωρα πράγματα …. Αίσχος τα Ηλεκτρονικά παιχνίδια, η Τηλεόραση η οικογένεια και η κοινωνία διδάσκουν τη βία.  Ο Χαράλαμπος μας διδάσκει και μας δίνει τις λύσεις.  Χάρηκα που γνώρισα τα παιδιά στο Ν. Ηράκλειο τα ευχαριστώ. Παιδιά αν δημοσιεύσω όλα τα ποιήματα σας πως θα περπατήσει το βιβλίο;
2)   << Η γυναίκα και το τριαντάφυλλο.>> του Αντρέα  Τσιώρου.  Το δεύτερο ποίημα το διάλεξα με πολύ συναίσθημα. Ωραίος τίτλος και ωραία η θύμηση σε μένα.  Το όνομα του παιδιού. Ανδρέας Τσιώρος .. Θύμησες. Εγγονός του αείμνηστου Δασκάλου μου, του Αντρέα του Τσιώρου. Ας πάω πολλά χρόνια πίσω. Γελώντας με ξεμονάχιαζε ο Αντρέας στο διάλειμμα, ο Δάσκαλος, ο φίλος, ο Αγιαννίτης, ο δικός μας άνθρωπος !!! << Ρε κηφήνα, ρε Βλαχαγιαννίτη δεν γράφουμε όπως μιλάμε. Όταν γράφεις πολλές σελίδες έκθεση  θα … >>!!  Μάλιστα απαντούσα και κοίταζα γύρω μην είναι άλλοι συμμαθητές. Τον πλήρωνα ανάλογα !!! << Περάστε κύρια Λιαρίτσα …περάστε .. >>   Τράνταζε  ο τόπος από το γέλιο του..  πότε θα  πας στο Χωριό ; Νοσταλγούσε ο συχωρεμένος  τον Αγιάννη.  Ευχαριστώ τον Αντρέα το νεότερο για το θαυμάσιο ποίημα που μας χάρισε.
3)   Βλέπω γνωστά επίθετα, βλέπω ωραία  παιδιά, από τα λίγα που καταλαβαίνω βλέπω και ωραία δουλειά. Ευχαριστώ τα παιδιά, το Φίλο και παλιό γείτονα του Χειμώνα – το καλοκαίρι ανηφορίζαμε στα βουνά - το Νικόλα τον Πολυμενάκο και όλους τους συντελεστές το βιβλίου. 

                    
                             Σκίτσο του μεγάλου σκιτσογράφου Σπύρου Ορνεράκη σελ 130. 
          
          Όχι στη βία ….
                                       Χαράλαμπος Τακλής
Με τρομάζει η λέξη βία
Μόνο και που την ακούω
Αδιανόητο να υπάρχει
Ίχνος της μες στο σχολείο.

Στους αθλητικούς τους χώρους
κάθε ημέρα ξεφυτρώνει,
και πληγώνει τους ανθρώπους
 και την ομορφιά σκοτώνει.

Η σωματική η βία,
και η ψυχολογική,
δε χωράνε στα θρανία,
ούτε πρέπουν στη ζωή.

Ο φανατισμός και η βία
τα προβλήματα δε λύνουν,
 η αγάπη και η παιδεία
 λύσεις σ΄ όλα όμως δίνουν.

                         

                              Σκίτσο του μεγάλου σκιτσογράφου Σπύρου Ορνεράκη σελ 116. 

                                                       

Η γυναίκα και το τριαντάφυλλο.

                                                                                 Ανδρέας Τσιώρος
H γυναίκα είναι ένα τριαντάφυλλο,
χιλιάδες χρώματα, μύριες εuωδιές,
όμορφο στο λιοχάραμα και στο λιόγερμα,
 όμορφο στη συννεφιά και στην καταιγίδα.

Η γυναίκα είναι ένα τριαντάφυλλο,
 ή από τα αγκάθια του θα πληγωθείς,
ή από τα άνθη του και συ θ' ανθίσεις.

Η γυναίκα εΙναι ένα τριαντάφυλλο,
έχει συναίσθημα, έχει ψυχή,
θέλει αγάπη, για να το κερδίσεις.

Η γυναίκα εΙναι ένα τριαντάφυλλο,
ένα τριαντάφυλλο που, όσο κι αν μαραθεί,
τριαντάφυλλο θα είναι που φωτίζει,
ένα τριαντάφυλλο στον κόσμο μας που ανθίζει.

Δευτέρα 31 Μαρτίου 2014

ΒΟΙΩΜΑ ΚΑΙ ΜΕΡΑΚΙ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΜΑΚΡΗΣ.



Επιμέλεια.
Παν. Ι.Δ.Βλαχάκης.
Μάρτης 2014.

              ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ.    

               ΒOIΩΜΑ  ΚΑΙ ΜΕΡΑΚΙ.

 ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ.
Ο Σταμάτης I. Μακρής γεννήθηκε στη Μυγδα­λιά της Γορτυνίας το 1936. Απόφοιτος της Παιδαγωγικής Ακαδη­μίας Τριπόλεως, μετεκ­παιδεύτηκε στα Μαράσ­λειο Διδασκαλείο. Δά­σκαλος, υπηρέτησε σε διάφορα σχολεία της χώρας και επί δεκαπε­νταετία στα Πρότυπα Δημοτικά Σχολεία της Ακαδημίας. Έκλεισε την σταδιοδρομία του Σχο­λικός Σύμβουλος στην περιφέρεια Γορτυνίας. Γνώστης και ερμηνευ­τής του παραδοσιακού δημοτικού τραγουδιού, έχει εμφανιστεί σε ανά­λογες εκπομπές του Ρα­διοφώνου και της Τη­λεόρασης. Παίζει κλα­ρίνο, φλογέρα, λαούτα, βιολί, ντέφι, τουμπελέκι, ακορντεόν.
                               

                      ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΜΑΘΑ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
 Οι λόγοι που αναφέρω στο προηγούμενο κεφάλαιο μ' έκαναν να τολμή­σω, στο μέτρο των δυνατοτήτων μου, την καταγραφή τριακοσίων, πε­ρίπου, δημοτικών τραγουδιών, με τη μουσική τους, σε είκοσι μία κασέτες και CD. Δεν διεκδικώ το «αλάθητο», αλλά πιστεύω ότι τα ερμηνεύω με σω­στό τρόπο, όπως τα άκουσα από τους μεγαλύτερούς μου. Οπωσδήποτε ό­μως έχουν και το προσωπικό μου στοιχείο - δεν γίνεται αλλιώς- και τη δι­κή μου «σφραγίδα». Είμαι βέβαιος όμως ότι είμαι κοντά στην παράδοση και εκφράζω αυθεντικότερα, απ' ό,τι οι «φίρμες», τα τραγούδια που ερμη­νεύω. Η βεβαιότητά μου αυτή προκύπτει και από τους εξής λόγους:

1. Είχα την τύχη από μικρό παιδάκι ν' αντλώ κάθε μέρα το δημοτικό μας τραγούδι από την πηγή του. Και πηγή αστείρευτη, πρώτα-πρώτα, ήταν για μένα ο μακαρίτης ο πατέρας μου, ο Γιάννης ο Μαλαπέρδας ή Μακρής.
                                     

                  Γιάννης  Μαλαπέρδας - Μακρής. Φωτ Γεώργιος  Παπαμήτρος.           
Ο πατέρας μου, λοιπόν, ήταν ένας παραδοσιακός ερμηνευτής πολύπλευ­ρος: τραγουδιστής με πάθος και με κέφι, κλαρινίστας με χρώμα και με γλύ­κα, λαουτιέρης με τέχνη και γλεντζές... 'Ηταν γνωστός σ' όλη τη Γορτυνία, στην Ηλεία και στα περισσότερα Καλαβρυτοχώρια…… ­ Έτσι, τα πρώτα μου ακούσματα ηταν γνήσια από έναν γνήσιο ερμηνευτή.
2. Έζησα τα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια στο χωριό μου, τη Μυγδα­λιά, τη Γλανιτσιά Γορτυνίας. Ένα χωριό που όλες οι γιορτές του χρόνου η­ταν πανηγύρια. Σ' αυτό συντελούσε η ντόπια ορχήστρα αποτελούμενη από τον Γιάννη Μαλαπέρδα - Μακρή, από τον Ανδρέα Γιαννόπουλο-Ντρούλια και από τον Γρηγόρη Πολυχρονόπουλο - Τζιντάνο. Αργότερα οι μουσικοί πλήθυναν. Στη δεκαετία του '50, με πρότυπα τους προηγούμενους, προ­στέθηκαν ο Μπρουκλόγιαννης, ο Μαρωγιώργης, ο Ζιολης, ο Ανάστος ο Ρόζης, πολύ αργότερα ο Γιώργης Ρόζης και για λίγο καιρό ο υποφαινόμε­νος. Εκείνη τη δεκαετία γίνονταν πολλά γλέντια. Όλη η δεκαετία του' 40 μέσα στην κατοχή και τον εμφύλιο ήταν χαροκαμένη. Πενήντα και παρα­πάνω άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Και τη μεγάλη μερίδα της συμφοράς την είχαν πολίτες του αριστερού χώρου. Ας είναι! Η δεκαετία του' 50 ήταν όμως δεκαετία του γλεντιού για όλη την Ελλάδα. Και της μετανάστευσης…….. Τό­τε, θυμάμαι, σχεδόν κάθε βράδυ, είχαμε γλέντια. Ο πόνος της ξενιτιάς ερέ­θιζε το συναίσθημα και ξεσπούσανε σε γλέντια. Εκεί άκουσα πολλά τραγούδια……
                   

                Ο Σταμάτης Μακρής - ο κιθαρίστας με το μουστάκι. Φώτο απο το βιβλίο του.
  3. Στο Γυμνάσιο που φοιτούσα, στα Λαγκάδια και στη Βυτίνα, επειδή μ'
άρεσαν τα γλέντια, έπαιζα λαούτο και μαντολίνο, συμμετείχα σε κάθε γλέ­ντι και έλεγα τα δικά μου τραγούδια, αλλά άκουγα και των άλλων. Το ίδιο έγινε και αργότερα στην Παιδαγωγική Ακαδημία Τριπόλεως, αλλά και στο Μαράσλειο Διδασκαλείο, όπου μετεκπαιδεύτηκα ως δάσκαλος.
4. Υπηρέτησα ως δάσκαλος σε διάφορες περιοχές της χώρας - Αιγιαλεία, Πρέβεζα, Λεχαινά, Τρίπολη- και ως σχολικός σύμβουλος στη Γορτυνία και έζησα και ζώ περιοδικώς στην Κυνουρία, τη γενέτειρα της συζύγου μου.
Επομένως έχω μια πλούσια εμπειρία γύρω από το δημοτικό τραγούδι, που τόσο με ενδιαφέρει, και έχω γνωρίσει από πρώτο άκουσμα κάποιες ιδι­αιτερότητές του, κάποιες ομοιότητες και διαφορές.
5. Άσκησα το επάγγελμα του μουσικού για 2-3 χρόνια. Ήμουν βασικό στέλεχος της ορχήστρας με τραγούδι και λαούτο. Την ορχήστρα αποτελού­σαμε οι Γιάννης Μπρουκλόγιαννης-κλαρίνο, Σταμάτης Μακρής-τραγούδι……..
( σελ 26 - 27 ­)
 Δίνω τον λόγο στο Σταμάτη μέσα από τα βιβλίο του σελ 244-245.

                ΣΗΚΩΝΟΜΑΙ ΠΟΛΥ ΠΡΩΙ.

Σηκώνομαι πολύ πρωί, τρείς ώρες πριν να φέξει
Παίρνω νερό και νίβομαι
Παίρνω νερό και νίβομαι και ζώνω τ' άρματά μου Και παίρνω δίπλα τα βουνά
Και παίρνω δίπλα τα βουνά, δίπλα τα κορφοβούνια Βρίσκω λημέρι ανταρτών
Βρίσκω λημέρι ανταρτών και κλαίγανε τον Κώστα Τον Κώστα μας τον αρχηγό
Τον Κώστα μας τον αρχηγό το πρώτο παλικάρι Σήκω, ρε Κώστα αρχηγέ
Σήκω, ρε Κώστα αρχηγέ, σήκω να πολεμήσεις Γιατί μας περικύκλωσαν
Γιατί μας περικύκλωσαν κι όλους θα μας πιάσουν Παιδιά, σας λέω δεν μπορώ
Παιδιά, σας λέω δεν μπορώ κι εσείς μου λέτε σήκω Για πιάστε με να σηκωθώ
Για πιάστε με να σηκωθώ, καθίστε με να κάτσω Και δώστε μου τ' αυτόματο
Και δώστε μου τ' αυτόματο, να το πικρολαλήσω Να κάνω τα βουνά να κλαίν '
Να κάνω τα βουνά να κλαίν " τα έλατα να τρίζουν Και οι κάμποι να μαραίνονται
Και οι κάμποι να μαραίνονται απ 'τα δικά μου βόλια Κι αν πάτε στη μανούλα μου
Κι αν πάτε στη μανούλα, στη δόλια αδερφή μου Μην πείτε πως σκοτώθηκα
Μην πείτε πως σκοτώθηκα, πως είμαι σκοτωμένος Μόν' πείτε πως παντρεύτηκα
Μόν' πείτε πως παντρεύτηκα, πως είμαι παντρεμένος Πήρα την Τζένα πεθερά
Πήρα την Τζένα πεθερά, το Βέρμιο γυναίκα
Και τις ψηλότερες κορφές
Και τις ψηλότερες κορφές αδέρφια και ξαδέρφια Μουστάκια μου καραμπογιά
Μουστάκια μου καραμπογιά, φρύδια μου γαϊτανάτα Που θα σας φάει η μαύρη γή
Που θα σας φάει η μαύρη γή, το δόλιο το σκοτάδι Έχετε γειά, ψηλά βουνά.
                                   

     Ο Γιώργης Κολίτζας Ξάδερφος του  Κώστα Κολίτζα Βιβλίο του Γιάννη Λέφα.( Δ.Σ. ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ)
 
Σχόλιο Σταμάτη Μακρή.

Το άκουσα μοναδική φορά το καλοκαίρι του 1946 στην Τρίπολη από τον ξάδερφό μου Γιώργο Ευαγγ. Παπαναστασίου, καθηγητή τώρα στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ήταν τεσσάρων ετών τότε και είχαν έρθει από τη Μακεδονία, όπου υπηρετούσε ο θείος μου ο Βαγγέλης ως δάσκαλος, για να μας δούν. Μας το τραγούδαγε δέ πολύ σιγά, φοβισμένα, γιατί έξω κυκλοφορούσαν Χίτες. Το τραγούδι αναφέρεται, όπως μας λέγανε, στον αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης Κώστα Κολίτζα από τη Βλαχέρνα Μαντινείας, που σκοτώθηκε στη Δυτική Μακεδονία.

Σχόλιο Παν. Ι. Δ. Βλαχάκη.
                           
Μεγάλη εντύπωση μου έκαναν όλα τα τραγούδια του Σταμάτη Μακρή. Αρκετά από αυτά τα έχω ακριβά ακούσματα. Έχει ηχογραφήσει και αντάρτικα τραγούδια . Ένα από αυτά μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Ένας φίλος από  Δυτ. Μακεδονία με είχε πει σε ανύποπτο χρόνο << Ένας Δάσκαλος  Κώστας Κολίτζας από μέρη σου ήταν μεγάλο παλικάρι σκοτώθηκε στο αντάρτικο..>> Ο Κώστας - Ντίνος Κολίτζας ήταν γιατρός εγκατεστημένος στην περιοχή της Ημαθιας. Δυστυχώς δεν γνωρίζω  περισσότερα για τη δράση του, ας παραθέσω το τραγούδι. Επειδή δεν έχω φωτογραφία του. Αναρτώ  μια φωτογραφία του ξάδερφου του  Γιώργη που τον έκαψαν ζωντανό οι Υπερέλληνες  στην Αρκαδία. Η οικογένεια από Βλαχέρνα Μαντινείας είχε δώσει πολλούς αγωνιστές και θύματα στο Α΄ και Β΄ Αντάρτικο.