ΑΥΓΟΥΣΤΙΆΤΙΚΟ ΦΕΓΓΑΡΙ.

Γράφει ο ©

Δημήτρης Ι. Περδικάρης

      ΑΥΓΟΥΣΤΙΆΤΙΚΟ ΦΕΓΓΆΡΙ    Τα ''ασημικά'' της ψυχής μας.

Το πιο μεγάλο και πιο γεμάτο φεγγάρι της χρονιάς δεν είναι άλλο από ετούτο εδω σήμερα γιορτασμένο ανά τους αιώνες. Χαρίζει παντού μια απέραντη γαλήνη και ζωγραφίζει τα πάντα χρυσά με το μυστηριακό φώς του...

Μακάριος αυτός που το έχει ζήσει εκεί που βαφτίσανε αιώνες πριν <<του Αλωνάρη>> χρόνια πολλά έχουν περάσει από τότε που ''πλάγιασα'' πρώτη φορά δίπλα στην ολόχρυση θημωνιά του Αλωνάρη... Η αγκαλιά του παππού μου να διώχνει κάθε φόβο και με το μάθημα για τον χαμηλό μας ουρανό μαζί με την καθάρια του φωνή ν αλλάζει ύφος στο κάθε αστέρι. ►1

Κάπου μακριά ο Άλουπας να κράζει την αγαπημένη του την κυρά Μάρω. Όταν το τριζόνι χαλάρωνε τότε το αηδόνι έπαιρνε το τραγούδι. Τότε σταμάταγε ο αιώνιος θαρρούσα, ο γέροντας παππούς μου για να με μάθει να το γνωρίζω και να το απολαμβάνω! Τραγούδαγε και ξεχώριζε το αηδόνι μαζί με τον Χουρχουλό και τον Μπούφο. Μια παράξενη μυστηριακή συναυλία κάτω από την ολόφωτη φεγγαρόλουστη νύχτα.

Από μακριά τα κουδούνια κάπου κάπου του ''Μούργου'' και της ''Σπίθας'' να σιγοντάρουν το '' Deutsche Welle '' στα βραχέα το '72. Μάς έδινε κουράγιο με όλα τ απαγορευμένα νέα και τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη. Ήταν τότε πού οι Γερμανοί μας εταίροι αποθέωναν το Ματχάουζεν και τον παντοδύναμο ''Αντώνη''.

Το Αυγουστιάτικο φεγγάρι ακουμπά σχεδόν τον Πάρνωνα. 

Ήταν τότε πού δεν γνώριζα την ιεροσυλία ενάντια στην φύση και την μαγεία εκείνης της νύχτας. Αυτή πού έκαναν τα ''βραχέα'' με όλη την αδελφότητα του Ευρωπαίου. Τέκνο κι αυτό του πολιτισμού και της Δημοκρατίας που γεννήθηκαν στον ευλογημένο κακοτράχαλο τόπο μας.

Αν είχα δει τότε αυτά που βλέπω σήμερα από τους ''αδελφούς μας'' και '' εταίρους '' μας, με έναν μισερό και βάρβαρο Ούννο να βάζει τιμή στο θαύμα το χαμηλού μας ουρανού. Ετούτου του αιώνιου αμίλητου γίγαντα που κάθε Αύγουστο '' Αλωνάρη '' μήνα έρχεται να εξαγνίσει και να διώξει την σκόνη. Να απομακρύνει και ότι άλλο σκεπάζει τις καρδιές μας από την θνητή μας την ζωή ετούτης της χρονιάς.

Ποιός θα της πει ετούτης της ιερής Σελήνης μας ότι ο ύπουλος Αλεμανός ''αγόρασε'' τα βράχια και τα τριζόνια! Όλο το θαύμα, τ ανοιχτά θέατρα και δωρεάν συναυλίες τα γλέντια του απλού και καθημερινού "Έλληνα. Ποιός θα της το πει οι αιώνες σταμάτησαν να έρχονται σε τούτο τον ποτισμένο με το Ιχώρ τόπο. Οι χιλιάδες ψυχές των προγόνων μας θα μένουν πλέον αλυσόδετες κι αυτές στα σκοτάδια και το έρεβος μιας Τρόικας, των θεσμών, ενός τραπεζικού συστήματος που σάπισε τα πάντα...

 Ο ξωμάχος παππούς ήταν Άγιος και δάσκαλος για τον εγγονό. 

    

Άγια ήταν η νύχτα τότε και Άγιος ο παππούς μου για όσα μου έμαθε και είπε ►2. Είναι σήμερα αυτά τα ''ασημικά'' της ψυχής μας. Το φυτίλι πού θ ανάψει το βαρέλι με το μπαρούτι μηνεσμένο μέσα σε κάθε Έλληνα από τους γερόντους της φυλής του...

Ναι είναι ο Έλληνας ο διαλεχτός της Ιστορίας που του βάζει φωτιά και θα γλυτώσει τα τιμαλφή πολλών ανθρώπων και όλων των Λαών.

Σχόλια. 

►1  Οι Παππούληδες μας έλεγαν παραμύθια για νεράιδες, για την Μικρά Ασία για την Αλμυρά Έρημο, για την καταστροφή της Σμύρνης. - συνωστισμός έγραψε κα Καθηγήτρια… - Άγιοι της Ελλάδας ήταν οι παππούληδες της εποχής μας. Στη μνήμη τους παραθέτω τα λόγια του Μήτσου «… λέει ένα σουγιά μπροστά στο Μάνλιχερ και στον Γκρα όσοι δεν είχαν ξιφολόγχη. Οι Τούρκοι σήκωναν τα χέρια ψηλά, γιατί τρέμαμε τον Τσολιά με την ξιφολόγχη του. Ο παππούς μου έλεγε για έναν αιχμάλωτο που έπιασε έτσι έξω από την Προύσα. Μίλαγε καλά Ελληνικά και οι γονείς του ήταν γεννημένοι στην Τρίπολη..»

►2 Άλλο ένα κείμενο του «Αύγουστος ήταν κι ο μήνας που πέρασε ο Παππούλης την Αλμυρά Έρημο. Αύγουστος και στον Αλή Βεράν.. .μολόγαγε Αύγουστος και στο Αφιόν Καραχισἁρ. Αύγουστο αξιώθηκε τ όνομα του στο πρώτο του εγγόνι.  Αύγουστο έφυγε πρώτη η Γιαγιά. Ύστερα πέντε χρόνια μετά Αύγουστο καβαλίκεψε την Κόρμπα του ο Παππούς στη γιορτινή της φορεσιά και έφυγε στο ταξίδι του... τον βλέπω περήφανο στην Προύσα στο Ουσάκ. Γίγαντα να περπατάει την <<Αλμυρή>> την έρημο και τον ακούω στον Σαγγάριο να βλαστημάει που τους ξέφυγε πάλι Ο Κεμάλ...

Τον βλέπω δακρυσμένο στη Σμύρνη να κοιτάει απ το καράβι τους καπνούς. Χρόνια να μολογάει της Παναγίας για τα λείψανα στον Αλή Βεράν τις δύο χιλιάδες ψυχές που ξέμειναν αδιάβαστες, αλύτρωτες και πολεμούν ακόμα.

Το σίγουρο είναι πως αυτός δεν τις ξέχασε ποτές! Αυτός ήταν ο λόγος που δεν πήγαινε ποτέ στην εκκλησιά και δεν ήθελε με τίποτα τους παππάδες…..»

«ΠΑΡΝΩΝΑΣ Εθνική Αντίσταση- Εμφύλιος »

Επιμέλεια. 

Παν Ι.Δ. Βλαχάκης.

    Εκδόθηκε από τις εκδόσεις «ΦΥΛΛΑ» και κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία, το βιβλίο του συμπατριώτη μας Κωστή Ιωαν. Τσούχλου με τον τίτλο " ΠΑΡΝΩΝΑΣ Εθνική Αντίσταση- Εμφύλιος ".

  Τον συμπατριώτη  κ Κωστή Τσούχλο τον διαβάζω χρόνια στον τοπικό τύπο. Έχω διδαχτεί αρκετά από τα βιβλία του. Οι απόψεις του για το δύσκολο θέμα της πρόσφατης ιστορίας είναι κατατοπιστικές.

 Εύχομαι καλοτάξιδο το βιβλίο και σε πρώτη προσέγγιση παραθέτω τον πρόλογο και το βιογραφικό του συγγραφέα.

  

                                   ΠΡΟΛΟΓΟΣ.

Τα γεγονότα, που, κατά τη γνώμη μου, επηρέασαν τη Νεότερη Ιστορία μας είναι η Μικρασιατική Καταστροφή, ο πόλεμος και η Κατοχή της χώρας μας από τους Γερμανο- Ιταλο- Βουλγάρους, ο επάρατος Εμφύλιος και οι βάρβαρες δικτατορίες Μεταξά (1936) και Συνταγματαρχών (1967).

Με τούτο το βιβλίο δε θέλουμε να ξύσουμε πληγές, ούτε να αναμοχλεύσουμε μίση, πάθη και αντεκδικήσεις, αλλά,sine iraet studio (χωρίς οργή και πάθος), με τις αυθεντικές μαρτυρίες, τις ιστορήσεις και τις διηγήσεις, λιτές και δωρικές, πρωταγωνιστών  των γεγονότων, χωρίς κομματικές παρωπίδες και ιδεοληπτικές  προσκολλήσεις, ειλικρινά ανεπηρέαστα και αντικειμενικά, όσο γίνεται, να παρουσιάσουμε το πολιτικο- στρατιωτικό- κοινωνικό κλίμα των περιόδων αυτών και των λαθών που έγιναν από κάθε πλευρά. Μήπως διδαχτούμε από τα λάθη μας. Δεν παίρνουμε θέση. Πιστοί στην Καλλιμάχεια αρχή: «αμάτρυρον ουδέν αείδω»     (δεν εξιστορώ τίποτε που να μην είναι μαρτυρημένο), δεν κρίνουμε, δεν επικρίνουμε, δεν κατακρίνουμε, δεν δικαιολογούμε.

Η ιστορία αδέκαστη και αμείλικτη. Εμείς μπορεί να λησμονούμε, να συγχωρούμε και να επιζητούμε τη λήθη. Εκείνη όχι. Δεν παραγράφεται. Δε συγχωρεί τους Μηδίσαντες Έλληνες, τους Εφιάλτες, τους προσκυνημένους συνεργάτες του Μωάμεθ Β΄ κατά  την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης, τους προσκυνημένους καλοπερασάκηδες προεστούς της τουρκοκρατίας, τους Νενέκους του Ιμπραήμ, τους ξενόδουλους πολιτικούς όλων των εποχών, τους υπεύθυνους του διχασμού Αγγλο – Αμερικάνους, όπως και τους προδότες και στυγνούς συνεργάτες των Γερμανών, τους Γερμανοτσολιάδες και τους δωσίλογους της μαύρης Κατοχής, που πέρασε ο λαός μας.

Το βιβλίο αναφέρετε στην περίοδο της Εθνικής Αντίστασης και του Εμφυλίου στην ευρύτερη περιοχή του Πάρνωνα. Ο αναγνώστης ας το κρίνει όπως θέλει. Οπωσδήποτε όμως θα συμφωνήσει: Όχι πια ξενοκρατία, όχι πια ΔΙΧΑΣΜΟΣ πατρίδα μας, στο Λαό μας.

                                                                   Κωστής Τσούχλος.

                                               Κωστής Ιωαν Τσούχλος 

   ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΌ     

Ο Κωστής Τσούχλος Γεννήθηκε στον Άγιο Ανδρέα Κυνουρίας σπούδασε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Τρίπολης. Μετεκπαιδεύτηκε επί 2ετία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Από το 1963 υπηρέτησε δάσκαλος σε πολλά χωριά της υπαίθρου και αργότερα στον Πειραιά και Αθήνα.

Προήχθη σε Επιθεωρητή Δημοτικών Σχολείων και, από το 1992, σε Ειδικό Πάρεδρο του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Το 1997 συνταξιοδοτήθηκε. Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών από πολύ νέος.

Βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για τη λαογραφική του συλλογή <<Τσακώνικη Λαογραφία>>.

Από νωρίς ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία και τη συγγραφή. Έχει δημοσιεύσει πλήθος άρθρων, μελετών και εργασιών σε έγκυρα περιοδικά και εφημερίδες με θέματα διδακτικής, ψυχολογίας, παιδαγωγικής, λογοτεχνίας, ιστορίας, λαογραφίας και θεμάτων που αφορούν την Κυνουρία και Αρκαδίας. Έχει τύχει ευμενέστατης κριτικής της λογοτεχνίας μας.

Έχει αξιόλογο ανέκδοτο υλικό (ποίηση, διήγημα, μυθιστόρημα) που, δυστυχώς αναζητεί τον εκδότη του.

Είναι παντρεμένος με τη Νηπιαγωγό  Ειρήνη Στολάκη και έχουν ένα παιδί, το Γιάννη.

Έργα του.

•        Αηδονολαλιές (παιδική ποίηση) Αθήνα 1963

•        Τα Σα εκ των Σων… (διηγήματα) Αθήνα 1965

•        Εύθυμο Σχολειό (σχολικό θέατρο) Αθήνα 1969

•        Οι αναμάρτητοι αμαρτωλοί (νουβέλες-διηγήματαα) Αθήνα 1971

•        Κλαυσίγελως (ποίηση) Αθήνα 1975

•        Ανάλυση αναγνωστικού Ε’ Δημοτικού Αθήνα 1976

•        Ανάλυση αναγνωστικού  ΣΤ’ Δημοτικού Αθήνα 1976

•        Παιδικά τιτιβίσματα (παιδική ποίηση) Αθήνα 1976

•        Ιωάννης Καποδίστριας Αθήνα 1980

•       Το ξύπνημα της θηλυκότητας στη νεοελληνική μας ποίηση.

•         Ψυχολογικά και παιδαγωγικά συμπεράσματα Αθήνα 1984

•        Οι Τσάκωνες στο ’21 Αθήνα 1984

•        Λαογραφικά της Τσακωνιάς Αθήνα 1993