Παρασκευή 9 Νοεμβρίου 2012

ΕΝ ΑΓΙΩ ΙΩΑΝΝΗ


                           

                                         




  EΝ ΑΓΙΩ ΙΩΑΝΝΗ τη .........2012



Παν . Ι. & Δ. Βλαχάκης    
ΟΚΤΩΒΡΗΣ  2012                         
                       
  Αγιάννης του Άστρους στο μεσαίωνα, Άγιος Ιωάννης Κυνουρίας Αρκαδίας τώρα. Ένα όμορφο Αυγουστιάτικο απόγευμα με καλή παρέα. Μου έκανε την τιμή να είναι κοντά μου ένας φίλος. Ο μεγαλύτερος ίσως φωτογράφος της Θυρέας. Ακολούθησε ο έφηβος ανιψιός μου ο Γιάννης. Τραβήξαμε αρκετές φωτογραφίες, τι λέω τα κέρατα μας τραβήξαμε με τις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές. Θυμήθηκα μέχρι το 1985 που πρόσεχα γιατί είχα 12 άντε το πολύ 20 στάσεις. Ρε πως αλλάζουν τα πράγματα. Μέχρι το 1974 κατέβαινα στον Πρόδρομο με το δυνατό μουλάρι μας τον Ψαρή. Τώρα κατεβαίνω με τα 100 άλογα του κουτιού με της τέσσαρες ρόδες !!!!
 Πρόδρομος το κέντρο της ζωής γύρω απο τα νερά του. Θυμήθηκα πολλά, τον μπάρμπα Αντρέα τον Αγρανιώτη του Παπαρίστειδη τον κτήτορα του Αγιολιά. Η συκιά του πέφτει στον Πρόδρομο. Παλιά δεν θα άπλωνα, τώρα ομολογώ πως έκοψα 5-6 σύκα. Δικαιολογία χαμένα θα πάνε !!! Δεν ζει ο νοικοκύρης τους, δεν υπάρχουν παιδιά να τους επιτρέψει να τα φάνε όπως έκανε τα δύσκολα χρόνια. Ερημιά πολλοί αγαπητοί άνθρωποι στον άλλο κόσμο. Δεν είδα το μπάρμπα Γιάννη, την θεια Παναγιώτα, τη Ντίνα του παππού του Καπότα, τον μπάρμπα Λια και άλλες απλές γνώριμες και αγαπημένες μορφές της κάτω γειτονιάς . Σπίτια κλειστά . Κανένα μουλάρι δεν ανέβηκε από τα περβόλια να πιει νερό. Δεν έπλεναν ρούχα ή σιτάρι ούτε ακουγότανε ο κόπανος. Οι φωνές των παιδιών σίγησαν. Δεν ήρθε ο ποτιστής ο μπάρμπα Γιώργης ο Τσιακουμάκης, να γυρίσει το νερό στη στέρνα. Δεν φάνηκαν τα παιδιά οι φίλοι μου με τα γαιδουρομούλαρα τα αρνοκάτσικα και τα σκυλιά τους. Μερικά παιδιά έχουν περάσει σε άλλες διαστάσεις. Έφερα 2-3 στη μνήμη μου στεναχωρήθηκα. Κοίταξα την Πλατάνα και νόμισα πως είδα κάποιους τολμηρούς να ανεβαίνουν με την τριχιά και επανήλθα. Τι γίνανε οι άνθρωποι; Με αυτές τις σκέψεις ξεχάστηκα .
  Κλεμμένα σύκα ε ρε πόσο θα ντρεπόμουνα τους δυο αγροφύλακες το Νικολάκη το Σκαρπέλο και το Μήτσο τον Τσιώρο. Τώρα και να φανεί ο Στράτης ο Λαβίος τι να μου πει, στρώμα σαπίζουν κάτω !!! Άλλαξαν οι καιροί . Τα ακούμπησα στο πεζούλι της πεντακάναλης πηγής. Οι υπόλοιποι της συντροφιάς δεν τα άγγιξαν. Με βουλιμία κοπάνισα τα μπουλαφάτα σύκα. Για λίγο έγινα παιδί !!!
  Ξεκινήσαμε στην ανηφόρα δεξιά στα περιβόλια του Καμπύλη έρημα. Εδώ ηταν το πρώτο νεκροταφείο του χωριού, μου είχε διηγηθεί ανάμεσα στα πολλά ο παππούς ο Πάνος ο Κολοβός. Απέναντι τα Μεσιανά .Μεγάλη η ανηφόρα είχα ξεχαστεί. Αν ηταν ο Ψαρής......τώρα πρέπει να προσέχω το κουτί δεν ξέρει το δρόμο. Το μάτι μου σταμάτησε στην Ελληνική σημαία στο σπίτι πάνω από τον Πρόδρομο, μπράβο στο Γιάννη του μπάρμπα Γρηγόρη ή στα παιδιά του Γιώργη που την υψώσανε. 
   Στο Πηγαδάκι τώρα. Κοίταγα προς τα κάτω να δω το παιδί με τα ξανθά μαλλιά και τα μεγάλα καθαρά γαλανά μάτια που έγινε πανεπιστημιακός δάσκαλος. Δεν ηταν εκεί ερημιά. Ούτε ένα γαϊδούρι δεν φάνηκε στο πηγαδάκι να δροσιστεί. Μια σεβαστή κυρία που έζησε πολλά χρόνια στη Αμερική μας κέρασε γλυκό του κουταλιού. Μας έδωσε και αργιοβύσσινο από το περιβόλι της. Αν δεν ντρεπόμουνα θα το έτρωγα όλο τόσο νόστιμο ηταν. Ο νεαρός αδιαφόρησε, χαίρομαι που είναι χορτασμένα τα νέα παιδιά. Ο φίλος μου έφερε μεγάλο κουτάλι !!! Διακριτικά όμως το δοκίμασε. Ευχαριστήσαμε και αφήσαμε το παλιό χωριό πορευτήκαμε προς τα πάνω.

Τρίτη 6 Νοεμβρίου 2012








ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΠΑΙΝΕΙΣ !!




Γράφει ο Αγιαννίτης Δάσκαλος
    Κώστας  Σωτ. Ιατρίδης



Μπράβο σου! Κάποιες σχετικές σκέψεις.


Η συμπεριφορά μας καθοδηγείται συνήθως με βάση αξίες και κίνητρα. Από ένα κίνητρο γράφτηκε αυτό το κείμενο. Να περιγραφεί μια κατάσταση και συγχρόνως να τονιστεί η σημασία και ο ρόλος που διαδραματίζει ο έπαινος στην καθημερινή μας ζωή. Έμμεσα ο ρόλος της ταπείνωσης. Πρόσφατα επαινέθηκε ένας Έλληνας της περιοχής μας. Χαρακτηρίζεται από δυναμικές σκέψεις, πρωτοβουλίες και δημιουργικές ενέργειες. Τελευταία οι προσπάθειές του είχαν ως αποτέλεσμα να διοργανωθεί μια επίσημη δημόσια εκδήλωση στη Νομαρχία μας (Landratsamt Hochtaunuskreis), εδώ στην πόλη που ζούμε, το Bad Homburg (Hessen), δίπλα στη Φραγκφούρτη. Στόχος της, να τονιστεί ο ρόλος της δημιουργικής μετανάστευσης των Ελλήνων εργατών (Gastarbeiter) στη Γερμανία την δεκαετία του 1960 και να τιμηθεί ο Ελληνισμός της Γερμανίας. «50 Χρόνια Έλληνες στη Γερμανία.»
Θεωρήσαμε υπέροχη την προσπάθεια και την διοργάνωση της εκδήλωσης. Άρεσε αυτό σε πολλούς και σε εμένα τον ίδιο. Επαινέσαμε την ενέργειά του, άμεσα. Αξίζει έπαινος και στη Γερμανία.
Κατά περίεργο τρόπο, αυτός ο έπαινος έγινε αφορμή, να ενοχληθούν μερικοί ! Να τρομάξουν! Άρχισαν να δυσπιστούν φωναχτά. Να διαμαρτύρονται, να κατηγορούν. Να συκοφαντούν, ότι τάχα αυτός ο έπαινος περιείχε μία αποκρυμμένη δόση ειρωνείας !.. Έφτασαν ως εκεί! Είναι γνωστό ότι συχνά στις ανθρώπινες ενέργειές μας κυριαρχούν η ζήλια, ο φθόνος, η διαστρέβλωση, η μειονεκτική αντιμετώπιση, η συκοφαντία, οι διαψευσμένες ελπίδες, το mobbing !
Διδάχτηκα και έμαθα πολλά από την κοινωνική και την επαγγελματική μου δραστηριότητα. Ήμουν δάσκαλος από το 1964 έως το 2005. Με δίδαξαν αρκετά και είμαι ευγνώμων σε πολλούς ανθρώπους. Στη χήρα, αναλφάβητη μάνα μου, στους συγγενείς μου, σε φίλους μου, στις σπουδές μου, στους μαθητές μου και στους δασκάλους μου, στα βιβλία, στα ταξίδια, στις συζητήσεις, στην καθημερινή πείρα. Νιώθω χαρά να μαθαίνω και χαίρομαι να αντιδρώ σαν μαθητής που μαθαίνει.
Στα βασικά στοιχεία των σπουδών μου είχα επισημάνει την αξία και τη δύναμη της ενθάρρυνσης, του επαίνου. Με τον έπαινο τιμάται και ο επαινούμενος και ο επαινών.
Ο έπαινος έχει μεγάλη παιδαγωγική σημασία. Αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο κάθε διδασκαλίας, κάθε ανθρώπινης σχέσης, κάθε κοινωνικής επικοινωνίας. Εφαρμόζεται ακόμη και στα ζώα ! Απαραίτητες προϋποθέσεις του επαίνου : Να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Να χαρακτηρίζεται από ειλικρίνεια. Να περιέχει τα επιμέρους στοιχεία τα οποία τον προκαλούν και τον εκφράζουν !
Διατηρώ έντονη στη μνήμη μου μια φράση που μας τόνιζε ο Διευθυντής μας στην Παιδαγωγική Ακαδημία της Τρίπολης Αλέξανδρος Παρασκευόπουλος «Όμοιος είσαι με το πνεύμα που εννοείς.»
Είσαι αυτό που μπορείς να κατανοήσεις, να αντιληφθείς, να καταλάβεις !
Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι δεν είχαν την ευτυχία, την ευκαιρία και την τύχη να διδαχτούν να βιώνουν την αισιοδοξία στο διάβα τους! Δεν έμαθαν να βλέπουν και να εκτιμούν το ωραίο, το καλό, την ομορφιά της ζωής. Συνήθισαν να βλέπουν παντού, ομίχλη, καταχνιά, συννεφιά! Δεν έτυχε να μάθουν να επαινούν. Να εγκωμιάζουν. Να επιδοκιμάζουν. Τους έλειψε το φως, η λιακάδα!! Έχουν συνηθίσει και έμαθαν να βλέπουν παντού και πάντα ομίχλες, το μαύρο, το κακό, το άσχημο …
Έμαθαν να σκέφτονται αρνητικά. Τους αρέσει να είναι δύσπιστοι, να κακολογούν. Να συκοφαντούν. Ίσως κάποιες ταπεινώσεις που βίωσαν στην παιδική τους ηλικία, τους επηρέασαν αρνητικά. Φαίνεται ότι αυτά τους ακολουθούν σε όλη την πορεία της ζωής τους … Τους πέφτει πολύ βαρύ. Τους είναι ανυπόφορο, δυσβάστακτο να διαπιστώνουν ότι κάποιοι επαινούν κάποιους συνανθρώπους τους !! Ακόμη και όταν οι ίδιοι επαινούνται, δυσκολεύονται, αγωνιούν … Ψάχνουν πάντα να βρίσκουν τι βρίσκεται πίσω από τον έπαινο! Συνεχώς είναι καχύποπτοι, δύσπιστοι! Δεν μπορούν να αντέξουν να δέχονται επαίνους ή να ακούν ανθρώπους να επαινούν άλλους!! Ψυχική ανεπάρκεια.
Κρίμα που κάποιοι αρνούνται να δεχτούν τον έπαινο, όπως αυτός εκφράζεται. Βασανίζονται και επιδιώκουν να προσπαθούν να ερμηνεύουν και να εκλαμβάνουν τον έπαινο ως ειρωνεία. Είναι η ιδιομορφία και η ιδιορρυθμία αυτού του είδους δείγμα ανεπάρκειας στοχασμού ; Σχετίζεται με κάποιας μορφής ψυχολογική ιδιαιτερότητα ; Αρκούμαι στην ομολογία της προσωπικής μου άγνοιας για μια σίγουρη εξήγηση και αδυνατώ να απαντήσω … Έχω επίγνωση των ορίων μου.
Θέλοντας να υποβοηθήσω τη μνήμη μου και να ενθαρρύνω το στοχασμό μου, έψαξα στο διαδίκτυο και βρήκα μερικά ρητά για τον έπαινο. Αυτά τα παραθέτω αυτούσια παρακάτω.

Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2012

ΚΑΣΤΡΙΤΗΣ ΛΙΠΟΤΑΚΤΗΣ

ΚΑΣΤΡΙΤΗΣ ΛΙΠΟΤΑΚΤΗΣ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΟΥ ΜΠΡΑΪΜΗ 1825









Παν . Ι. & Δ. Βλαχάκης      
2012  ΝΟΕΜΒΡΗΣ             
                 ΙΣΤΟΡΙΑ
        Γ.Α.Κ. Αρχείο Βλαχογιάννη Φάκελος 24/26-5-1825

Προς  το έξοχον υπουργείον  της Αστυνομίας .

Ο υπογεγραμμένος γνωστοποιώ εις το έξοχον υπουργείον ότι ο Κωνσταντής Καλούτζης απο το χωρίον της επαρχίας Αγίου Πέτρου  Καστρί Αγιον Νικόλαον , αφ΄ έλαβεν απο το κοινόν του χωρίου του γρόσια , εξήντα , αρ, 60 , δια μηνιαίον μισθόν του , έλαβε δε και ένα ξένον τουφέκι , απο τον Θεοδωρήν Τερζάκην ,επί σκοπώ να απέλθη εις το Στρατόπεδον, αλλ΄ αυτός έπραξεν όλον το εναντίον , επειδή ελιποτάκτησε και ούτως έλαβε και το ξένον τουφέκι και τον μισθόν του αδίκως και παρανόμως.-
  Κατά χρέος λοιπόν αναφέρω τούτο εις το έξοχον υπουργείον  της Αστυνομίας, το οποίον γνωρίζει ακριβώς πόσα δεινά ημπορούν  να ακολουθήσουν εις την πατρίδα, ένεκα της λιποταξίας, και παρακαλώ θερμώς να εκδόση διαταγήν προς τους ευγενεστάτους προκρίτους των νήσων Ύδρας και Σπετζών, διότι είναι ενδεχόμενον να κατέφυγεν  ο λιποτάκτης ούτος εκεί, δια να τον συλλάβουν και να τον παραδόσουν εις τον παρόντα να φέρη εδώ και απ΄ εδώ εις το Στρατόπεδον .-
  Έκ του εναντίον δέ νά ύποχρεωθή να αποδώση είς τον παρόντα το είς χείρας του τουφέκι και όσα γρόσα έλαβε , λόγω μισθού του , δια να υποχρεωθή άλλος άντ΄ αυτού να υπάγη είς το Σρατόπεδον. Μένω ευσεβάστως     

    Ναύπλιον τή 26 Μαΐου  1825                                Ο υποκλινής
                                                                              Βασίλειος Καλλίτζης .
                       
Αθήνα 21/11/1982 Σπύρος Ηλ. Κωστόπουλος Αρκαδικός.
                                
                                   
                                                       Καστρί  τα Καλουτσαίκα σήμερα .

Ο μπάρμπα Σπύρος Ηλ. Κωστόπουλος Αρκαδικός.  Υπέργηρος τότε , παλιός λυκειάρχης – απο το Λιοντάρι της Μεγαλόπολης - ηταν μεγάλος ιστοριοδίφης .
Σχόλιο του Σπύρου Ηλ. Κωστόπουλου Αρκαδικού. 
                                
Έτρεφε  απεριόριστο  θαυμασμό  στην προσωπικότητα του Θοδωράκη ετσι έλεγε  το Γέρο του Μοριά. Είχε στην κατοχή του περίπου 1000  έγγραφα προσωπικές επιστολές κ.α. όλα  αφορούσαν τον Κολοκοτρώνη  με σχόλια δικά του. Όταν του ανάφερες  ελαττώματα και  λάθη της μεγάλης αυτής ηρωικής μορφής που ελευθέρωσε τον τόπο μας, έχανε το νηφάλιο ύφος του και απαντούσε με μεγάλη ζωηρότητα για την ηλικία  του. Σε ερώτημα μου γιατί ο Γέρος εμπόδισε  τους εξεγερμένους ραγιάδες να ξεκάνουν τους Κοτζαμπάσηδες , τους προεστούς στα Βέρβενα, στη Ζαράκοβα, στο Άστρος του είπα ότι θα ξεβρόμιζε ο τόπος, επιφυλάχθηκε να απαντήσει.Του  ανάφερα  τη σκληρή τιμωρία που επέβαλε σε δυο πόρνες. Σε ένα αλώνι τις ξεγύμνωσε και τις κύλησε πάνω σε τριβόλια. Χαρακτήρισα την συμπεριφορά του Γέρου απάνθρωπη και υποκριτική , δεδομένου ότι αυτός ερωτοτροπούσε με την όμορφη ηγουμένη και μάλιστα έκανε και τον Κολλίνο μαζί της. Επιβεβαίωσε τα γεγονότα, λέγοντας << ο Θοδωράκης  τις τιμώρησε να μην γεμίσουν οι άτακτοι αφροδίσια >>   ταράχτηκε και σήκωσε γελώντας το μπαστούνι του!!! Του είπα το <<  πάταξον μεν άκουσον δε >>. Άχνα χαιρέτησε και έφυγε.  Την άλλη μέρα μου έδωσε το φυλλάδιο για να μου αποδείξει ότι οι πρόγονοι μου ηταν λιποτάκτες!!!!!
Δεν ευθύνομαι για όλη την επαρχία Αγ. Πέτρου. Εγώ παρόλη την Κρητική μου καταγωγή πριν την επανάσταση του ΄21 γεννήθηκα στον Αγιαννη το χωριό του Άκουρου . Γέλασε, μου πρότεινε  να μου εμπιστευθεί μεγάλο όγκο του αρχείου του. Δεν το δέχτηκα ευγενικά  γιατί δεν ήθελα να καταχραστώ  τον πνευματικό κόπο του. Έχεις δίκιο μου είπε <<  η ιστορική έρευνα είναι ψώρα θα αφήσεις τη δουλειά σου >>. Δεν γνωρίζω τι απέγινε το τεράστιο σε όγκο αρχείο του, μετά τον ξαφνικό θάνατο του σε μεγάλη ηλικία. Είχε γράψει δυο μικρές ιστορικές μελέτες . Δεν έγραψε ποτέ γιατί ήθελε να γράψει το τέλειο βιβλίο , έψαχνε μια ζωή . Ας αναπαύετε εν ειρήνη. Στη μνήμη του βάζω τα μια Φώτο με τα σχόλια του στο κείμενο.

Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2012

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940










28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ



γράφει ο Αγιαννιτης Δάσκαλος                                                                                           
 Κώστας Σωτ. Ιατρίδης


Καλημέρα από το Bad Homburg Μπατ Χόμπουργκ, 20 χιλιόμετρα από τη Φρανκφούρτη. Σήμερα είναι η 28η Οκτωβρίου η οποία μας θυμίζει πάρα πολλά και σημαντικά! Είναι η Εθνική μας Εορτή της Αντίστασης του Ελληνικού Λαού ενάντια στον ξένο Εισβολέα - Επιδρομέα. Η Επέτειος αυτή μάς διδάσκει πολλά και μάς βοηθάει να θυμηθούμε ότι η ΓΝΩΣΗ , οι ΑΞΙΕΣ και τα ΟΡΑΜΑΤΑ διατηρούν και ΠΡΟΩΘΟΥΝ τη ζωή! Μας δίνουν χαρά, ελπίδα, δύναμη και ελπίδα! Μάς θωρακίζει με θάρρος, μάς κάνει δυνατούς να περάσουμε μια ζωή ειρηνική, δημιουργική, με τιμιότητα, σεβασμό, αισιοδοξία, ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ, πρόοδο. Αξίζει να μαθαίνουμε την ιστορία. ΄Όμως δεν πρέπει να καυχιόμαστε και να μην κομπορρημονούμε με κενές αερολογίες για το παρελθόν. Υπάρχει ο κίνδυνος να το πάθουμε σαν τις ΧΗΝΕΣ, το ωραίο εκείνο ποίημα του Ιβάν Κριλώφ, το οποίο διδασκόμαστε και διδάσκαμε στο σχολείο. Ήταν στο αναγνωστικό του Δημοτικού. ΄Οποίος θέλει να το ξαναδιαβάσει, να μου γράψει να του το στείλω μέσω του ηλεκτρονικού διαδικτύου.  Επιβάλλεται να φροντίζουμε το παρόν και να το χαιρόμαστε! Οφείλουμε όμως να επιδιώκουμε με τις προσωπικές μας επιδόσεις και τις δικές μας ευθύνες να αξιολογούμε και εμάς τους ίδιους και τους άλλους. Να ψάχνουμε να βρίσκουμε τι κάναμε, τι παραλείψαμε, πού τα βρήκαμε!! Αυτό που είναι γνωστό ως " ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ ΡΕ ΣΥ;" που λέμε! Αναφέρομαι σε εκείνους τους τις χιλιάδες εγκληματικούς κλεφταράδες, όλους εκείνους σε όλα τα επίπεδα, οι οποίοι έχουν συντελέσει με τις πράξεις και με τις παραλείψεις τους να φτάσει η πατρίδα μας στο χείλος του γκρεμού ..... παρασύρθηκα . . . Βλέπεις , συμβαίνει. σε εμάς που βρισκόμαστε κάπως μακριά βλέπουμε κάπως καλύτερα, έχουμε ένα ευρύτερο οπτικό πεδίο να κοιτάζουμε, να κρίνουμε, να κρίνουμε , να συγκρίνουμε! Σε ζάλισα; Συναισθάνθηκες την αγανάκτηση που με κατέχει κάθε φορά που ακούω μεγάλα λόγια . . . έστω και αν είναι αληθινά, όσα λένε μερικοί. . . Μόλις επιστρέψαμε από την κατάμεστη από ΄Έλληνες και Ελληνορθόδοξη εκκλησία του Προφήτη Ηλία της Φρανκφούρτης.
 Ακούσαμε και απολαύσαμε τις ωραίες μελωδικές ψαλμωδίες, το Ευαγγέλιο, τον Απόστολο. Απολαύσαμε τη βυζαντινή μουσική και τη γλώσσα μας, εκείνη την λεγόμενη Κοινή Ελληνική. Αυτή στην οποία είχαν γραφτεί τα Ευαγγέλια, εκείνα τα χρόνια που η ελληνική ήταν η γλώσσα της Ελληνιστικής Εποχής, την οποία μιλούσαν πολλοί λαοί στην περιοχή της Μεσογείου. Μας ενθάρρυνε και μας ευχαρίστησε και η μικρή αναφορά στο παρελθόν του άξιου ιερέα μας , του Αρχιμανδρίτη Αθηναγόρα-Χρήστου Ζηλιασκόπουλου. Μιλήσαμε με φίλους και γνωστούς, θυμηθήκαμε ανθρώπους με τους οποίους κάπου κάπου συναντιόμαστε και θυμηθήκαμε διάφορα συμβάντα. Αναπολήσαμε ωραίες στιγμές που είχαμε περάσει με φίλους και γνωστούς στο εγγύτερο και απώτερο παρελθόν. Συγκινηθήκαμε από την μικρή αναφορά της Προξένου μας για το νόημα και τη σημασία της 28ης Οκτωβρίου και τραγουδήσαμε τον Εθνικό μας ΄Ύμνο, τον ΄Ύμνο στην Ελευθερία. Μάς συγκίνησε που είδαμε την Ελληνικά μας Σημαία, την οποία κρατούσαν παιδιά του ελληνικού σχολείου Φρανκφούρτης. Συνειρμικά ήρθαν στο νου μας γεγονότα που συνδέονται με την έλλειψη της Δικαιοσύνης στην εποχή της απόλυτης Ελευθερίας. Αυτά συνετέλεσαν αποφασιστικά να επανέλθουμε συνειρμικά στην κατάσταση της ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗΣ που μας κατέχει, όπως και πολλούς Έλληνες εκεί στην παραδεισένια μας πατρίδα, βιώνοντας καθημερινά πόσο ανάξια εκμεταλλεύτηκαν πολλοί σύγχρονοι ΄Έλληνες εκείνη την Ελευθερία για την οποία αγωνίστηκαν και έδωσαν ακόμη και το αίμα τους παλιότερα πολλοί Έλληνες ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ!
 Ναι, αξίζει να επαναβιώνουμε παρόμοιες καταστάσεις του παρελθόντος που μας άφησαν πολλά σπουδαία μαθήματα! Το παρελθόν μάς δίνει σημαντικά μαθήματα, αρκεί να είμαστε σε θέση να τα κατανοούμε, να διδασκόμαστε και να εμπνεόμαστε από αυτά.
 ...... Γεια και χαρά με αισιοδοξία και ελπίδα ότι τίποτα δεν πάει χαμένο . . . Συνέχισε να προβάλεις και να αξιολογείς όλα αυτά τα ωραία που μάς άφησαν οι παλιοί αγράμματοι, αναλφάβητοι, αγροτοκτηνοτρόφοι γονείς , συγγενείς και συγχωριανοί μας. Όσο μεγαλώνω ηλικιακά, τόσο συγκινούμαι , όταν φέρνω στη μνήμη μου εκείνα τα σοφά λόγια, ενέργειες και πράξεις που βιώσαμε χάρη σε εκείνους που πέρασαν. Θυμάμαι εκείνο το υπέροχο που έλεγαν οι νεαροί Σπαρτιάτες στους γονείς και στους συμπατριώτες τους " Αμες δε γ΄εσόμεθα πολλώ κάρονες...". Γεια και χαρά. Κώστας





Παρασκευή 26 Οκτωβρίου 2012

ΠΑΛΗ ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΟΥ XΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ  ΤΟ 1943
 







Παν . Ι. & Δ. Βλαχάκης     
ΟΚΤΩΒΡΗΣ  2012            
ΠΑΡΑΔΟΣΗ  – ΙΣΤΟΡΙΑ                

    Σκαρφαλωμένο  στο βράχο το μοναστήρι του Προδρόμου απέναντι απο το Τσερβάσι - Περδικόβρυση. Εδώ στη σκιά των βράχων  εκτός απο τον θεό λατρέψανε πολλές φορές την λευτεριά. Ο Πρόδρομος (ο Καστρίτης  έτσι τον λέγαμε για να τον ξεχωρίζουμε απο τον δικό μας στο Χωριό ) είναι μια απο τις λίγες γωνίες της μικρής πατρίδας μας που δεν πάτησε πόδι ο Μραίμης. Ήταν άπαρτο κάστρο της λευτεριάς.1Τριπλή Κατοχή Μαύρα χρόνια για την πατρίδα μας, Ιταλοί, Γερμανοί και Βούλγαροι κατέλαβαν τη χώρα μας μετά απο σκληρούς αγώνες. Τώρα όλα τα σκιάζε η φοβέρα. Είχαν συνεπικουρία τους  Κουϊσλινγ , τους Παοτζίδες , τους ταγματαλήτες. Κάποιοι άλλοι όμως δεν έδωσαν γη και ύδωρ αντιστάθηκαν. Στο μοναστήρι έγινε μια πράξη προσωπικής αντίστασης. O αντίκτυπος της στην ψυχή του κόσμου της περιοχής ηταν μεγάλος. Έγινε μύθος, η λαϊκή φαντασία μπλέκετε με την Ιστορία .
   << Πέσε Διαμαντάκο θα καεί το Μοναστήρι >> 2 << Πέσε κάτω Διάκο θα καεί το μοναστήρι , θα χαθούμε όλοι >> 3  << Πέσε κάτω Διαμαντάκο θα μας φάνε ούλους >>.4
  Τρις εκδοχές για την εντολή που έδινε στον τότε Διάκο και μετέπειτα ηγούμενο του Μοναστηριού τον πασίγνωστο σε όλη την περιοχή Χριστόφορο Διαμαντάκο. Κάποιοι   ισχυρίζονται ότι ο παπα - Κούτσελας τα έλεγε υπό μορφή ψαλμοδίας!!!



     Τον Δεκέμβρη του 1943 κοντά στα Χριστούγεννα ανεβήκανε καμμιά δεκαριά Γερμανοί στρατιώτες του στρατού κατοχής, στο Μοναστήρι του Πρόδρομου. Πρόφαση ο έλεγχος για κρυμμένους αντάρτες. Απώτερος σκοπός το αγαπημένο σπορ το πλιάτσικο. Δεν πιστεύω μαζί τους να ηταν οι γνωστοί στην περιοχή μας υπερπατριώτες των Ταγμάτων ασφάλειας. Οι καλοί αυτοί πατριώτες και άνθρωποι στον Αγιαννη κλέβανε απο τους φτωχούς και πεινασμένους ακόμα και τις πλεξούδες με τα κρεμμύδια!! Τα πουλάκια είχαν κελαιδίσει στα αυτάκια των ομοϊδεατών τους Ούννων. Ότι στην περιοχή κρύβονται λίγα παιδαρέλια του εφεδρικού ΕΛΑΣ, ηταν σε άλλο σημείο του Ξεροκαμπιού. Δεν παρέλειψαν να δώσουν πολύ  καλή πληροφόρηση για το περιεχόμενο των αποθηκών του Μοναστηριού .  
   Οι πολιτισμένοι Γερμανοί στρατιώτες κρατούσαν γκαζοντενεκέδες για το λάδι και τσουβάλια για τα δημητριακά !!! Σφάξανε τις κότες, στρώσανε τραπέζι και μεθοκοπάγανε με το κρασί του Μοναστηριού !!!
    Ο Δεκαοκτάχρονος τότε Διάκος σίγουρα θα καθότανε σε αναμμένα κάρβουνα. Το μοναστήρι βλέπεις ηταν το σπίτι του εκεί τον έταξε παιδάκι η μάννα του.

                                           Επεξεργασμένη  απο το διαδίκτυο.
   Πρόσεξε την λεβέντικη κορμοστασιά του ένας γεροδεμένος Γερμανός, θρυλείτε ότι ηταν παλαιστής, τον προκάλεσε να παλέψουν. Όταν ο Λεβέντης νεαρός πέταξε το ράσο του από Διάκος αυτόματα έγινε ο ανυπότακτος Χριστόφορος. Δεν τον κράταγε τίποτα, δυο (02)φορές βρόντηξε τον Ούννο στην πλακόστρωτη αυλή. << Χιμάει απάνου μου, αρπαζόμαστε και σε μια γυροβολιά τον τίναξα σα σακούλα με φουσκιά >> 5
   Ο τότε ηγούμενος ο παπα Κούτσελας του φώναζε τις παραπάνω φράσεις, σίγουρα μέσα στον πανικό και στην αγωνία του θα έλεγε προσευχές και ψαλμωδίες.
  Θα τον έριχνε και τρίτη ‘ή κατ άλλους τον έριξε κάτω στην παλιά πλακόστρωτη αυλή. Κάποιοι είπαν ότι έψαχνε τρόπο να τους πετάξει έναν - έναν απο το βράχο!!!! Το λαϊκό αίτημα αυτό ηταν, ετσι θα ηταν ικανοποιημένο το λαϊκό αίσθημα. Δεν γίνονται όμως αυτά στην πραγματικότητα. Στην παράδοση υπάρχουν οι υπερβολές. Όταν οι Ούννοι, οι πολιτισμένοι, οι παλικαράδες τα θρασύδειλα δίποδα, οι εκλεκτοί της Αρείας φυλής καταλάβανε ότι ο Αρειος ηττήθηκε. Καταφύγανε στη δύναμη των όπλων. Τραβήξανε τα περίφημα Λούγκερ και Παραμπέλουμ, σύνεργα της άνομης εξουσίας τους, αγριέψανε. Διαφαινόταν στον ορίζοντα μεγάλο κακό. Ποιος ξέρει μέσα στην παραζάλη της μάχης πως λειτούργησε η << Υπακοή>> του Διάκου στο γέροντα του. Ο Αγέρωχος πολεμιστής άφησε το θρασύδειλο υποκείμενο να τον ρίξει κάτω για να μην καεί το Μοναστήρι.  
  Δεν εκεί οι αετοί του Μαλεβου να τους τρέψουν σε φυγή. Εδώ τους αντιπάλεψε, τους νίκησε, τους ταπείνωσε, και τους  έδωσε το μήνυμα της προσωπικής αντίστασης, ένα δεκαοκτάχρονο παιδί. Ο Διάκος ο Χριστόφορος Διαμαντάκος. Ικανοποιημένα πλέον τα δίποδα που νόμισαν ότι ανέβηκε το Γερμανικό γόητρο τους τσακίστηκαν και φύγανε χωρίς να πάρουν τίποτα.
   Τον ιερωμένο αυτό όταν τον έβλεπα τον παραλλήλιζα στο νου μου με τον Παπαφλέσσα. Εκρηκτικά ταμπεραμέντα δυναμικές προσωπικότητες και οι δυο. Τερτίπια, λεβέντικα φερσίματα, πάθη. Ο Παπαφλέσσας όταν τον όρκισαν στην Πόλη στο μυστικό της Φιλικής Εταιρίας έβγαλε μαχαίρι και είπε στον κατηχητή του. << Εγώ θέλω να ξέρω την ανώτερη αρχή ... θα δώσω τα πάντα για την λευτεριά >>. Στάθηκε βράχος, άναψε τη φωτιά του ξεσηκωμού σε όλο το Μοριά. Του προσήπταν την κατηγόρια ότι γλένταγε με γυναίκες. Το ιδιο λέγανε για τον δικό μας. Σίγουρα ηταν λάτρης του ωραίου φύλλου, ο παπάς με το γαρίφαλο στο χέρι να κάνει βόλτες στην αγορά στο Καστρί. Δημιούργησε ένα μύθο γύρο απο το όνομα του στην περιοχή. Κάποιοι τον συκοφαντούσαν είτε γιατί τον ζηλεύανε είτε γιατί δεν εξυπηρετούσε τα συμφέροντα τους. Δεν έγδερνε βλέπεις τους φτωχούς για να κάνει ένα μυστήριο. Οι αναφορές έπεφταν βροχή στην ανώτερη εκκλησιαστική αρχή. Ένας παλιός Δεσπότης τόλμησε να τον προειδοποιήσει με τιμωρία – Αργία. Άχνα, τσιμουδιά ο Ηγούμενος. Θρυλείτε ότι στην διάρκεια θρησκευτικής τελετής του απάντησε ως εξής: <<  Ευλόγισον Δέσποτα >> επιδεικνύοντας του προκλητικά και με νόημα το κουμπούρι.
   Οι Ισχυρές προσωπικότητες τα έχουν όλα. Οποίοι τον γνώρισαν έχουν να θυμούνται πολλά. Αν και η κατατρόπωση του Γερμανού ηταν προσωπική αντίσταση, τολμώ να τοποθετήσω την πράξη του δίπλα στις πράξεις των Ιεραρχών και Ιερέων που τίμησαν το σχήμα και την πατρίδα στη ζοφερή περίοδο της τριπλής Κατοχής.
   Του παπα - Ανυπόμονου, (Γεωρ. Δημάκος απο το Αγρίδη της Γορτυνίας), του παπα - Οικονομόπουλου  απο τον Αγιοβασίλη της Κυνουρίας, του παπα - Κοντοράβδη απο το Λεβίδη , του πάπα - Μπενέκου απο τη Λακωνία ( όλη η οικογένεια του έλαβε μέρος στην Αντίσταση)  και  άλλων ανώνυμων ιερέων πατριωτών και ποιμεναρχών.
   Εξαίρω την πρόσφορα του τότε Αρχιεπίσκοπου Αθηνών πάσης Ελλάδος Χρύσανθου - Χαρ Φιλιππίδη. Σερβίων & Κοζάνης  Ιωακείμ - Ιωακ. Αποστολίδη ,   Αντώνιου Ηλείας -  Αντ Πολίτης.
    Θα ηταν παράληψη να μην αναφέρω την πατριωτική στάση του τότε μητροπολίτη Μεσσηνίας Πολύκαρπου Συνοδινού. Κατακεραύνωσε δημοσία στην Καλαμάτα το 1942 τους Ιταλούς στο κινηματοθέατρο << Τριανόν >>. Ο υπέργηρος ιερωμένος απάντησε με φλογερά πατριωτικά λόγια στις απειλείς και τους κομπασμούς του Ιταλού διοικητή της περιοχής. Οι Ιταλοί παγώσανε, ο αλαζόνας διοικητής τους κατάπιε την γλώσσα του. Τότε ο άξιος αυτός Μητροπολίτης προκλητικά και περήφανα αποχώρησε απο τη φιέστα των Ιταλών κατακτητών. Αυτό εμψύχωσε τους σκλαβωμένους Έλληνες της Καλαμάτας και όχι μονο.6

           Πηγές :
►1 Παλιά κείμενα του κ. Χρ. Κυρκιντάνου.
►2 Παράδοση στην περιοχή μας.
►3 Από τις πηγές του λαού μας ..ΤΟΜ Α σελ 429 –431  Ιωαν. Μ. Αρβανίτης αυτοέκδοση 1985 
►4 Οδοιπορικό στα Καστριτοχώρια ΤΑΝΙΑ οδος (Γιαν Χάγια  Ηλ. Χαλκιά   σελ 130 )
►5 Στην  πηγή  3
►6  Η ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ Κων. Μπρούσαλη 2η εκδ 1997

Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2012

ΘΕΟΛΟΓΟΣ




O Αγιαννίτης Δάσκαλος                   ΘΕΟΛΟΓΟΣ του Αγιάννη, Άστρους.
Κώστας Σωτ. Ιατρίδης
      Μάιος 2012

Ο Δάσκαλος Κώστας Σ. Ιατρίδης . Το γένος Καμπύλη γεννήθηκε στον Αγιαννη της Κυνουρίας. Χάρη στην εργατικότητα , την μεθοδικότητα και την πίστη στο όραμα του κατόρθωσε να σπουδάσει ξεπερνώντας την απόλυτη φτώχια. Σπούδασε – παιδαγωγικά, φιλολογία, πολιτική, κοινωνιολογία και ψυχολογία - σε πανεπιστήμια της Ελλάδας και του εξωτερικού. Δίδαξε στην πατρίδα μας και πολλά χρόνια στη Γερμανία. Τώρα είναι συνταξιούχος. Κατοικεί το καλοκαίρι στη Ελλάδα και το χειμώνα στη Γερμανία. Είναι φίλοι με τον πατέρα μου απο τα δύσκολα χρόνια. Με τιμούν με την αγάπη και την φιλία τους αυτός και η σύζυγος του η Γιαννούλα του μπάρμπα Μήτσου του Χειράκη.   


Γλεντάνε  και απολαμβάνουν την όμορφη φύση.   Εορτάστηκε με επιτυχία το πανηγύρι στο ΘΕΟΛΟΓΟ του Αγιάννη, Άστρους


        « Και στης ζωής τους πιο βαριούς χειμώνες, αλκυονίδες μέρες καρτερώ! »΄Ετσι άρχιζε εκείνο το ωραίο ποίημα του Δροσίνη. Μας έδινε παρηγοριά και μας ενθάρρυνε εκείνα τα σκληρά παιδικά μας χρόνια!   Οι άνθρωποι πάντα  περιμένουν και στους πιο βαριούς χειμώνες με υπομονή και λαχτάρα.Προσδοκούν την άνοιξη, ιδιαίτερα τον ερχομό του Μάη. Προσμένουν να  τους φέρει τον ανοιξιάτικοκαιρό, τα  λουλούδια, τη χαρά και την ελπίδα.
  Για τους κατοίκους της περιοχής του Άστρους η ημερομηνία 8 του Μάη έχει μια ιδιαίτερη σημασία. Από παλιά γιόρταζαν εκεί την εορτή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου. Εκεί στο παλιό, μικρό εκκλησάκι. Αυτό έχει απομείνει από το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου. Βρίσκεται κοντά στον άλλοτε κατοικούμενο Οικισμό Καμπυλαίικα. Είναι πιο κάτω, χαμηλά και απέναντι από τον ΄Αγιο Ιωάννη, τον Αγιάννη, το θερινό χωριό των κατοίκων του Άστρους.
    Εκεί φτάνει κανείς με το αυτοκίνητο. Σήμερα δεν περπατάμε, όπως παλιά, ούτε πάμε με τα  γαϊδουράκια ή τα μουλάρια. Ξεκινάμε από το ΄Αστρος για τον Αγιάννη. Περνάμε τις Κοδέλες με τις πολλές στροφές, το Ελληνικό και αμέσως μετά το άλλοτε Χάνι του Κοπανίτσα. Στρίβουμε δεξιά. Παίρνουμε την κατηφόρα, τον χωματόδρομο και μετά από περίπου 3-4 χιλιόμετρα φτάνουμε στο εκκλησάκι του Θεολόγου. Η απόσταση από το ΄Αστρος είναι περίπου 16 με 17 χιλιόμετρα.
  Τα τελευταία χρόνια έκανε την εμφάνισή του  στο ΄Άστρος  ο υπό ίδρυση « Εξωραϊστικός Πολιτιστικός Σύλλογος ΘΕΟΛΟΓΟΣ, Αγιάννη - Άστρους».

Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2012

ΟΙ ΤΡΕΛΟΙ


Ο Λαϊκός Καστρίτης Ποιητής
Σπύρος Αθ. Κωνσταντέλος.
Ο λαϊκός ποιητής Σπύρος  Κωνσταντέλος του Αθανάσιου και  της Παρασκευής . Γεννήθηκε στο Καστρί το 1969  Αγαπάει παθιασμένα  τον τόπο του και ελάχιστες φορές απομακρύνεται απο αυτόν .  Είναι συνεχιστής της παράδοσης των Καστριτών καλλιτεχνών. Τους βαράει η καστανιά , αυτό πρέπει να τους εμπνέει. Έτσι εξηγεί το γεγονός  ο λαϊκός καλλιτέχνης - κατασκευαστής << ο Νέστος >> Ο Σπύρος μας έχει χαρίσει την ποιητική συλλογή << ΜΕΤΑΞΥ ΤΥΡΟΥ ΚΑΙ ΑΧΛΑΔΙΟΥ >> ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΕΛΛΟΥ ΚΑΣΤΡΙΤΟΥ ΚΑΣΤΡΙ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ 2007.  Τον ευχαριστώ που  μου επέτρεψε να αναρτήσω τους τρελούς.

                        



ΟΙ ΤΡΕΛΟΙ

Κάτι θέλουν να μας πούνε οι τρελοί
Κάτι θέλουν να μας πούνε οι τρελοί
Κάτι θέλουν να μας πούνε
Πρέπει μόνοι μας να βρούμε
Σαν τι θέλουν να μας πούνε οι τρελοί ...


Κάτι θέλουν να μας πούνε οι γραφές
Κάτι θέλουν να μας πούνε οι γραφές
Κάτι θέλουν να μας πούνε
Πρέπει μόνοι μας να βρούμε
Σαν τι θέλουν να μας πούνε οι γραφές ...

Κάτι θέλουν να μας πούνε οι μουσικές
Μας αρέσει να ακούμε μουσικές 
Μας αρέσει να ακούμε
Κι όλο εμείς ακολουθούμε
Γιατί είναι απο τους τρελούς και  τις γραφές.